ΕΚΤΕΛΟΥΝ «ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΘΑΝΑΤΟΥ» ΓΙΑ 170.000 ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ του Χρήστου Κάτσικα*

 Στην είσοδο της κόλασης

Είναι πια φανερό, ακόμη και στους πιο δύσπιστους, ακόμη και σ΄ αυτούς που χρόνια πολλά βάσιζαν τη γραμματική και το συντακτικό των αναγνώσεών τους για το «που πάει η εκπαίδευση» στις περίτεχνες διακηρύξεις των εκάστοτε Υπουργών Παιδείας, ότι η δημόσια εκπαίδευση βρίσκεται μπροστά σε μια «επιχείρηση» συνολικής αλλαγής του τοπίου από την πρώτη μικρή του δημοτικού μέχρι και το Πανεπιστήμιο και τα μεταπτυχιακά προγράμματα.
Μια βασική παράμετρος αυτής της «επιχείρησης» αφορά και τις εργασιακές σχέσεις των 170.000 περίπου μονίμων και αναπληρωτών εκπαιδευτικών της Α/βάθμιας και Β/βάθμιας εκπαίδευσης. Συνέχεια

Υπουργείο Παιδείας και πανεπιστήμια: προς συγχώνευση των αυτοσχεδιασμών με την ανευθυνότητα; Του Φραγκίσκου Καλαβάση*

Ο χάρτης της ρητορείας και των κυβερνητικών πρακτικών έχει όλο και λιγότερη σχέση με την εκπαιδευτική, ερευνητική και διοικητική πραγματικότητα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης

Kαιρός για περισυλλογή και αυτοσυγκράτηση. Η αλαζονεία της ευκολίας και της αμάθειας, η οποία δυστυχώς μαγνήτισε πολλά καλά μυαλά, κινδυνεύει να παρασύρει ακόμα και τους πιο ανθεκτικούς αντιπάλους της. Η αλλοίωση της εικόνας των πανεπιστημίων με τα ηλεκτρονικά συμβούλια και τις καταλήψεις, η αναγωγή σε ψεύτικες αντιθέσεις οδηγούν σε σύγχυση μεταξύ των γεγονότων και της σημασίας τους και μπορεί να συμπαρασύρουν σε φαύλους κύκλους πολιτικής ακινησίας. Συνέχεια

Η σύγκρουση για το μέλλον της Παιδείας στην Ευρώπη και οι εγχώριες ηθικολογικές έριδες του Σωκράτη Πετμεζά*

Στην πράξη η επόμενη γενιά θα είναι, για πρώτη φορά, λιγότερο μορφωμένη εξειδικευμένη από την προηγούμενη και βεβαίως η, έστω και ζαβή ώς τα σήμερα, ισότητα στην πρόσβαση στην ανώτατη παιδεία θα περιοριστεί ακόμα περισσότερο, σε βάρος των φτωχότερων κοινωνικών στρωμάτων

Η πορεία εφαρμογής του νέου αυταρχικού πανεπιστημιακού νομικού πλαισίου παράλληλα με τη δραματική μείωση της δημόσιας χρηματοδότησης επισωρεύει στα ΑΕΙ και ΤΕΙ ακαδημαϊκά προβλήματα και διοικητικές δυσλειτουργίες τη φύση και την έκταση των οποίων ακόμα δεν είμαστε σε θέση να προσδιορίσουμε με ακρίβεια. Ο περιορισμός του συνολικού φοιτητικού πληθυσμού και ιδίως η υποβάθμιση της ποιότητας και της χρονικής έκτασης της παιδείας που θα προσφέρεται σε κάθε φοιτητή είναι ένας από τους σχεδόν ομολογημένους κύριους στόχους της ψευδώνυμης «μεταρρύθμισης». Συνέχεια

Ο ναζισμός ενυπάρχει στη δυτική πολιτική κουλτούρα /Στέλιος Ελληνιάδης

Το «Λιβαδειά Παλάς» είναι αδιάψευστος μάρτυρας της συμφωνίας που καθόρισε σε μεγάλο βαθμό το μέλλον της μεταπολεμικής Ευρώπης.

Μιας συμφωνίας που οι συνέπειές της έγιναν αντιληπτές όχι μέσα από κάποιο λεπτομερές κοινό ανακοινωθέν των τριών ηγετών, Στάλιν, Ρούσβελτ, Τσόρτσιλ, αλλά μέσα από την τροπή των γεγονότων, υποκρύπτοντας κι ένα σωρό ζητήματα που είτε δεν συμφωνήθηκαν είτε κρατήθηκαν στο πίσω μέρος του μυαλού των συμμετεχόντων. Κάποια απ’ αυτά ακόμα παραμένουν μυστικά και κάποια έρχονται στην επιφάνεια αποσπασματικά όταν οι συγκυρίες το επιτρέπουν. Αυτή η αθέατη πλευρά των συμφωνιών και των ασυμφωνιών είχε σημαντικότατες επιπτώσεις στις κατά τόπους εξελίξεις, ιδίως στην Ελλάδα. Συνέχεια

Αξιολόγηση εκπαιδευτικών: Ένα σύστημα επιτήρησης και χειραγώγησης του Χρήστου Κάτσικα *

«Μη δίνετε σημασία στο τι λένε, προσέξτε καλύτερα τι εννοούν»

Πριν λίγες μέρες το Υπουργείο Παιδείας έφερε σε διαβούλευση το Σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος που αφορά στην αξιολόγηση των 160 χιλιάδων εκπαιδευτικών. Πρόκειται για ένα εξαντλητικό κείμενο 70 σελίδων που αποτελείται από 27 άρθρα  και ετοιμάστηκε από τα συναρμόδια υπουργεία Παιδείας και Διοικητικής Μεταρρύθμισης.

Μιλάμε ουσιαστικά για ένα πυραμιδωτό και αυστηρά συγκεντρωτικό ιεραρχικό σύστημα υπό την εποπτεία της πολιτικής εξουσίας με το οποίο επιχειρείται να εξασφαλιστεί ένας πανοπτικός έλεγχος για την πειθάρχηση και υποταγή των εκπαιδευτικών και βεβαίως για τη νομιμοποίηση μεγαλύτερων μισθολογικών περικοπών και απολύσεων. Συνέχεια

Λευκές κόλλες σε μαύρο μέλλον Του Χρήστου Κάτσικα

Κάθε χρόνο, τόσο τα υψηλά ποσοστά χαμηλών βαθμολογιών που καταγράφονται στις πανελλαδικές εξετάσεις, όπου περίπου το 1/3 των εξετασθέντων γράφουν κάτω από τη βάση, όσο και τα βαθμολογικά «ναυάγια» (χιλιάδες εξετασθέντες δίνουν σχεδόν λευκή κόλλα) πριμοδοτούν την ανάπτυξη μιας δημόσιας συζήτησης γύρω από την εξήγηση του φαινομένου. Ωστόσο, τα τελευταία 2-3 χρόνια η συζήτηση για τις επιδόσεις των μαθητών έχει «πάρει φωτιά» καθώς ένα μεγάλο τμήμα εκπαιδευτικών επισημαίνει ότι υπάρχει μια ποιοτική διαφορά σε σχέση με το κοντινό παρελθόν.

Οι εκπαιδευτικοί υποστηρίζουν ότι έχουν πληθύνει οι «μαθητές των τελευταίων θρανίων», δηλαδή τα παιδιά εκείνα που νωρίς έχουν εγκαταλείψει κάθε προσπάθεια, ενώ από την άλλη είναι φανερή διά γυμνού οφθαλμού η συρρίκνωση της ομάδας των μαθητών που πασχίζει για καλά σχολικά αποτελέσματα. Δεν είναι λίγοι μάλιστα εκείνοι που υποστηρίζουν ότι, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, που συνδέονται με την οικονομική κρίση και τις συνέπειές της στις οικογένειες των μαθητών και στην υποχρηματοδότηση της εκπαίδευσης, το ελληνικό σχολείο τείνει να μεταλλαχθεί σε μια «βιομηχανία» ενός ιδιόμορφου αναλφαβητισμού. Συνέχεια

Χτίζοντας το Νέο Εμφυλιοπολεμικό Κράτος Του Ηλία Ιωακείμογλου

Οι επιθέσεις στις ελεύθερες αυτοδιαχειριζόμενες εστίες αντίστασης δεν είναι επικοινωνιακά παιχνίδια, είναι επεισόδια από την οικοδόμηση του Νέου Εμφυλιοπολεμικού Κράτους και τη συγκρότηση του φασιστικού συνασπισμού εξουσίας, από τη μετατροπή της Δεξιάς σε Εμπόλεμη Δεξιά. Εν τω μεταξύ, η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ προτείνει να καπνίσουμε όλοι μαζί την πίπα της ειρήνης και το ΚΚΕ αποσύρεται στα στεγανά διαμερίσματά του για να παρακολουθήσει την πυρκαγιά από το μπαλκόνι

Πώς η Δεξιά πήρε το προβάδισμα Συνέχεια