# ARCHITECTURAL THEORIES /// Learning from Architectures Without Architects

The Funambulist

Mahalaxmi Dhobighat (open-air laundry district) in Mumbai / Photo by Léopold Lambert (2009)

Text originally written in French for my monthly «carte blanche» in Tracés Magazine (Switzerland) November 21, 2014

Architectures without architects have rarely been so popular among…architects. From Rio de Janeiro’s favelas to Caracas’s Torre David, without forgetting the historical example of Hong Kong’s Kowloon Walled City, we can currently see an important amount of researches and projects targeting iconic architectures whose immanent construction never necessitated an architect’s intervention.

Like for every political problem, we are facing simultaneously a question of positioning, and one of production. This fascination for the “architecture without architects” – I am using Bernard Rudofsky’s 1964 exhibition’s terms here – almost always exercise itself from outside the object it attempts to describe. Such positioning is however not problematic by definition, but it can become as such when we romanticize the other through a mythical narrative dramatizing…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 472 επιπλέον λέξεις

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s