Pour Hegel: Marx’s lifelong debt to Hegelian dialectics

The Charnel-House

.
By now it should be obvious to anyone who has looked at Karl Marx’s entire corpus, both published and unpublished works, that the philosophy of Georg Wilhelm Friedrich Hegel was an abiding influence on his thought. Marx certainly had no patience for those «the ill-humored, arrogant, and mediocre epigones» who treated Hegel a «dead dog,» much in the same way that the Leibnizian philosopher Moses Mendelssohn treated Spinoza like a «dead dog.» This is amply evident both in the 1873 postface to his masterpiece, Capital, as well as in private letters written to friends and colleagues between 1866 and 1870.

In this post, I will adduce clearly that Marx still held Hegel in high regard up to and beyond the publication of his «mature» works (if one still insists, following Althusser and Colletti, upon drawing a rigid distinction between the Young Marx and Old Marx). Even further, I…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 2.570 επιπλέον λέξεις

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s