Modern and freedom schools

 

188387
Η αναγκαιότητα ίδρυσης Ελευθεριακών Σχολείων στην Ελλάδα

από ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ 19:50, Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2004
θεματικές: Εκπαίδευση

Το παράδειγμα του Summerhill και η εφαρμογή του στα ελληνικά δεδομένα

(φώτο από την είσοδο του Summerhill –ενός ελευθεριακού σχολείου στην Αγγλία)

«ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΟΙΡΑΖΕΙ ΧΕΙΡΟΠΕΔΕΣ»
(γκράφιτι σε τοίχο ελληνικού σχολείου 2004)

Αλήθεια, γιατί η πραγματική γνώση της ελευθερίας και το δικαίωμα στην αυτομόρφωση να αποτελεί προνόμιο των λίγων; Δεν έχει το παιδί δικαίωμα να αναπνέει τον αέρα της ελευθερίας; Τι θα λέγατε για ένα ιδανικό σχολείο όπου:

-όλα τα παιδιά θα αποκτούσαν ισότιμο ρόλο με τους δασκάλους τους…
-το κάθε παιδί θα έχει το δικαίωμα να ακολουθεί το δρόμο της γνώσης και της αυτό-εκπαίδευσης που επιλέγει το ίδιο…
-θα έχει δικαίωμα συμμετοχής στην λήψη των αποφάσεων που αφορούν στις δραστηριότητες του σχολείου που φοιτά…
-όλα τα παιδιά θα ζούσαν σε περιβάλλον μη αυταρχικότητας, μη καταναγκασμού και άμεσης δημοκρατίας…

ΜΟΝΟ ΕΝΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΘΑ ΕΔΙΝΕ ΤΕΤΟΙΕΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ

Όμως –και κακά τα ψέμματα –αυτό που κυρίως λείπει είναι η ισχυρή βούληση των ριζοσπαστών ελλήνων εκπαιδευτικών να προχωρήσουν σε ανάλογα εγχειρήματα (δεν είναι απλά και μόνο ζήτημα χρημάτων και «αναζήτησης οικοπέδου ή κατάλληλου χώρου στέγασης») δημιουργίας εστίων εναλλακτικής, ανεξάρτητης και ελευθεριακού τύπου εκπαίδευσης. Τα ελληνόπουλα αναμφίβολα (και μαζί οι γονείς τους), θα ανταποκρίνονταν σε φοίτηση τους σε τέτοια σχολεία εφόσον δημιουργηθούν (άσχετα αν τα σχολεία αυτά έχουν ιδιωτικό χαρακτήρα και με χαμηλότατο κόστος διδάκτρων –χαμηλότερο από αυτών των γνωστών μας «βοηθητικών» φροντιστηρίων που λειτουργούν σήμερα) και ακολουθήσουν το παράδειγμα του Σάμμερχιλ. Τα ελληνικά δημόσια σχολεία σήμερα, σε όλα τα επίπεδα, είναι ολοφάνερο πως ολοένα και χειροτερεύουν. Περιορίζονται σε απλό, διεκπεραιωτικό ρόλο, ίσα-ίσα χρησιμεύουν σαν «βήμα» προς την απόκτηση πανεπιστημιακού πτυχίου και συχνότερα σαν…παραδοσιακό «πάρκινγκ» παιδιών (αφού οι γονείς τους εργάζονται και δεν έχουν που… να τα αφήσουν!).Ο περιορισμός της ελεύθερης βούλησης, η αυταρχικότητα και ο πειθαναγκασμός ζουν και βασιλεύουν στο δημόσιο ελληνικό σχολείο. Έχουν τα φτωχά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας εναλλακτικές λύσεις να στείλουν κάπου τα παιδιά τους για μόρφωση (πραγματική και όχι πλασματική!);Δεν είναι ανεξάρτητο από την εκάστοτε βούληση του Κράτους (και των επιταγών του Κεφαλαίου) και άρα, οι εκπαιδευτικοί «λειτουργούν» με δεμένα τα χέρια, χωρίς περιθώρια ελεύθερων πρωτοβουλιών ή επιλογής διαφορετικής διδακτικής κατεύθυνσης (με τις όποιες συνεχείς ανανεώσεις που αυτή συνεπάγεται). Το ερώτημα είναι: υπάρχουν σήμερα, εκπαιδευτικοί που θα επιθυμούσαν να εργαστούν σε τέτοιου τύπου σχολείου; Και όπου δεν υπάρχει, να αναλάβουν τη πρωτοβουλία δημιουργίας (από κοινού με συναδέλφους) εναλλακτικού σχολείου/ εστίας αυτομόρφωσης; Υπάρχουν δυνατότητες για κάτι τέτοιο στο ασφυκτικό πλαίσιο των ελληνικών ιδιαιτεροτήτων; Η απάντηση είναι ΝΑΙ. Ποιες είναι οι προτάσεις; Ποιες οι εναλλακτικές λύσεις που μπορούν να προταθούν από κοινού; Πως μπορεί ο κάθε νομός, το κάθε χωριό ή γειτονιά να αποκτήσει το δικό του ελευθεριακό σχολείο;

(Παρακάτω παρατίθεται ένα αγγλόφωνο εισαγωγικό άρθρο σχετικά με την δραστηριότητα ενός ελευθεριακού σχολείου –που τόσο έχει ανάγκη η σημερινή ελληνική κοινωνία):

Introduction to Summerhill

Summerhill School is a progressive, co-educational, residential school, founded by A. S. Neill in 1921; in his own words, it is a ‘free school’ though this does not mean, alas, that it is state funded. The freedom Neill was referring to was the personal freedom of the children in his charge. Summerhill is first and foremost a place where children can discover who they are and where their interests lie in the safety of a self-governing, democratic community.

There are two features of the school which people usually single out as being particularly unusual. The first is that all lessons are optional. Teachers and classes are available at timetabled times, but the children can decide whether to attend or not. This gives them the freedom to make choices about their own lives and means that those children attending lessons are motivated to learn.

Many people suppose that no children would ever go to lessons if they were not forced to. At Summerhill, it is rare for a child to attend no lessons at all – at least, after the initial shock of freedom has worn off.

The second particularly unusual feature of the school is the school meeting, at which the school Laws are made or changed. These laws are the rules of the school, made by majority vote in the community meetings; pupils and staff alike having equal votes.

These two features are central to the school, but they fail in themselves to capture its essential nature. Needless to say, epithets like ‘the school where kids do what they like’ similarly miss their mark. What they omit to say is that Summerhill is a community. It is a community where most of the 100-odd members are children, so teaching is a part of it; but it is not the most important part. The most important part is building and maintaining an environment where members of the community can co-exist in harmony and in personal freedom.

(εδώ παραθέτουμε κάποια links για περισσότερες πληροφορίες του πως ένας έλληνας εκπαιδευτικός θα μπορούσε να αφομοιώσει τις εμπειρίες του του εξωτερικού και να τα εφαρμόσει στα ελληνικά δεδομένα):

http://www.summerhillschool.co.uk/pages/index.html

http://www.educationrevolution.org/

http://www.sudval.org/

http://www.selfeducation.org/

http://www.idenetwork.org/

http://www.sepschool.org/http://www.educationrevolution.org/

Προσθέστε τα σχόλιά σας
188388
Attachment

από ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ 19:50, Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2004

188389
Attachment

από ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ 19:50, Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2004

188390
Attachment

από ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ 19:50, Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2004

188391
Attachment

από ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ 19:50, Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2004

188392
Attachment

από ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ 19:50, Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2004

188393
Attachment

από ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ 19:50, Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2004

188451
ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ…

από ΜΑΥΡΟΣ ΚΙ ΑΝΑΡΧΟΣ 23:41, Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2004
Αλλά δεν υπάρχει καμία περίπτωση να επιτραπεί κάτι τέτοιο.
Η ανάπτυξη της συνείδησης στις συνθήκες της εξουσίας χαρακτηρίζεται «τρομοκρατία»και τιμωρείται (στην καλύτερη) με θάνατο.
188460
Είχα κάνει και γω κάποιες

από Dr_Absentius 0:19, Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2004
σκέψεις επί του θέματος. Ίσως είναι καλή ιδέα να μαζευτούμε όσοι έχουν
κάνει παρόμοιες σκέψεις και να δούμε κατά πόσο είναι δυνατό να στήσουμε
μια τέτοια φάση. Υπάρχει ενδιαφέρον;
188465
Δεν χρειάζεται να μας το επιτρέψουν

από Dr_Absentius 0:53, Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2004
ρε συ Μ&Α, το θέμα είναι ότι αν μαζευτούμε πολλοί και ξεκινήσουμε
πολλά τέτοια εγχειρήματα και προσεγγίσουμε και τον κόσμο δεν θα
ξέρουν που να πρωτοχτυπήσουν.

Αντί να καθόμαστε όλη μέρα να κλαίμε τη μοίρα μας μπορούμε να
αρχίσουμε να χτίζουμε την ελεύθερη κοινωνία. Αν ξεκινήσει ένα μόνο
πρότζεκτ ξεκομένο από το «κίνημα» και από τον ευρύτερο κόσμο είτε θα
εκφυλιστεί σε «λάιφ στάιλ», εναλακτικό σχολείο για πλουσιόπαιδα ή θα
συντριβεί αλύπητα από τ’ αφεντικά. Το ζήτημα είναι κατά τη γνώμη μου
πως θα μπορέσουμε να προσεσγγίσουμε τον κόσμο, και πώς θα μπορέσουν
να ξεκινήσουν παρόμοια εγχειρήματα σε άλλους τομείς ώστε σε κάποια
στιγμή να υπάρχει ένα δίκτυο από «αυτόνομες» αυτοδιαχειριζόμενες
κοινότητες, όχι μόνο απομονωμένες αλλά και μέσα στον ίδιο τον ιστό
του συστήματος, που θα είναι σε επικοινωνία μεταξύ τους και που με
έμπρακτη αλληλεγγύη θα αποκρούουν τις επιθέσεις των αφεντικών.

Νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό για να κερδίσουμε τον κόσμο να
ξεκινήσουμε τέτοια ελευθεριακά εγχειρήματα τα οποία *έμπρακτα* θα
αποδεικνύουν ότι η αυτοδιάθεση και η αυτοδιαχείρηση είναι δυνατή και
μπορεί να παράγει χρήσιμα πράγματα.

Τεσπα, εμένα τουλάχιστον θα με ενδιέφερε να συζητήσω *στα σοβαρά* το
ενδεχόμενο να ξεκινήσουμε ένα τέτοιο εγχείρημα. Όσοι άλλοι/ες
ενδιαφέρονται ας μαζευτούμε και να δούμε αν μπορούμε να κάνουμε κάτι.

188482
ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ

από ΜΑΥΡΟΣ ΚΙ ΑΝΑΡΧΟΣ 2:43, Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2004
Δεν νομίζω πως η λύση βρίσκεται σε κάποια εκπαιδευτήρια ξεκομμένα από την κοινωνία και την παραγωγή.

Πιστεύω κατ’ αρχάς ότι δεν θα πρέπει τα παιδιά να εξαναγκάζονται να εντάσσονται σε οποιοδήποτε εκπαιδευτικό πρόγραμμα πριν το θελήσουν τα ίδια.
Μέχρι τότε, το μόνο που μπορεί να κάνει κάποια αυτόνομη κοινωνία είναι να εξασφαλίζει αυτά τα παιδιά από τους κινδύνους, να μπορούν να συναναστρέφονται συνομηλίκους τους και απλά να παίζουν (σημαντικότατο).

Αργότερα, κι όταν επιλέξουν τα ίδια, να εντάσσονται σε μια εκπαιδευτική κολλεκτίβα, όπου θα μπορούν να ζητούν τη βοήθεια εκπαιδευτών.
Με τον καιρό η κολλεκτίβα αυτή θα αποκτά παραγωγικό χαρακτήρα, ομαλά και με τους συναδέλφους να έχουν μεγαλώσει μαζί.
Ετσι, το πραγματικό κύτταρο της μη-εξουσιαστικής κοινωνίας μπορεί να πάρει το ρόλο ή ανάλογο ρόλο με αυτόν που παίζει στις εξουσιαστικές κοινωνίες η οικογένεια.

Η ίδια παραγωγική κολλεκτίβα δεν θα χάνει τον εκπαιδευτικό χαρακτήρα της, θα εκπαιδεύει νέους ανθρώπους κλπ.
Θα κάνει δηλαδή ότι κάνει στην εξουσιαστική κοινωνία το σχολείο, το πανεπιστήμιο, η δουλειά, η οικογένεια, ίσως ακόμα και η παρέα.

Κι όλα αυτά δεν γίνονται σε περιβάλλον κρατισμού, αν μη τι άλλο, τα άτομα που θα προκύψουν από μια τέτοια προσπάθεια θα αδυνατούν να επιβιώσουν στο κρατικό περιβάλλον.

188485
Εδώ φίλε Μ&Α δεν συζητάμε για το

από Dr_Absentius 3:06, Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2004
τι θα συμβεί σε μια μελλοντική αυτόνομη κοινωνία ούτε πως
οραματίζεσαι εσύ την αυτόνομη κομμούνα του μέλλοντος. Αν θέλεις
να μας εκθέσεις τις απόψεις σου επ’ αυτού θα σε παρακαλούσα να
ανοίξεις καινούριο θρέντ και να αφήσεις αυτό εδώ για όσους/ες
πιθανόν θέλουν να ανταποκριθούν στο κάλεσμα.

Φυσικά το παρόν αποτελεί απλή παράκληση που ελπίζω να εκκληφθεί
καλοπροαίρετα.

188514
.

από . 4:28, Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2004
Καλη φαση θα ηταν κατι τετοιο αλλα πιστευω οτι ακομα δεν θα υπαρχει η καταλληλη ανταποκριση απο τη μερια των γονεων, δηλ. πολλοι λιγοι γονεις(μα πολυ λιγοι) θα στελναν το παιδι τους σε ενα τετοιο σχολειο.
Αλλα αξιζει να προσπαθησουμε…
188529
epikoinwnhste metaxy sas,

από N@tAli 9:24, Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2004
αρχιστε οσοι μεσηλικοι ειστε τη φαση και οταν μεγαλωσουμε εμεις, θα στειλουμε τα παιδια μας εκει. 🙂
188532
Βασικά,ενδιαφέρομαι…

από Νίκος Γ. 9:43, Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2004
…αλλά δε ξέρω πόσοι άλλοι είναι πρόθυμοι(ξέρω κανά 2,3 που θα’θελαν να επιχειρήσουν κάτι ανάλογο)να ακολουθήσουν.

Ειδικά απευθυνόμενος στον «εκπαιδευτικό» και στον «δρ.απσέντιους»,αν θέλετε να συζητηθεί το όλο θέμα σε νέα βάση,στείλτε μου εμάιλ να τα λέμε(διότι από αυτό το θρέντ δεν πρόκειται να συμμετάσχω στη…»κουβέντα» που θα γίνει με τα γνωστά παρατράγουδα,σαν αυτά του Μ&Α,που αποτελούν τον λόγο που έχω ξεκόψει την αρθρογραφία από το imc Athens!).

188580
ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ

από ΜΑΥΡΟΣ ΚΙ ΑΝΑΡΧΟΣ 14:48, Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2004
Εχει γίνει τέτοιο thread, δεν έχω σκοπό να το ανοίξω εδώ.
Ομως, το να δημιουργήσει κανείς τέτοιες συνειδήσεις σε εξουσιαστικό περιβάλλον, επισημαίνω πάλι, πως δεν θα έχει τα επιθυμητά αποτελέσματα.
Οι απόφοιτοι ενός τέτοιου σχολείου θα είναι κάπως σαν την εξέλιξη του πρωταγωνιστή στο «Κουρδιστό Πορτοκάλι», που δεν μπορούσε να απαντήσει στην κοινωνική βία μετά την «θεραπεία» που του έκανε το σωφρονιστικό σύστημα.

Θα αμφισβητήσω επίσης το κατά πόσο οι εκπαιδευτικοί που έχουν διαμορφωθεί στη γνωστή εξουσιαστική κοινωνία είναι σε θέση να αποδεχτούν την άποψη των εκπαιδευομένων, τις παρεμβάσεις των ίδιων των παιδιών, όταν δεν μπορούν να δεχτούν την ισότιμη συμμετοχή π.χ. στο indy των διαφορετικών απόψεων όπως ο φίλος παραπάνω.

188582
Στης μεταπολιτευσης τα χρονια…

από 75011 14:54, Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2004
Ειχαν γινει στην Ελλαδα καποιες προσπαθειες για το φτιαξιμο των ελληνικων ελευθεριακων σχολιων.
Μια απο αυτες ηταν το «Εργαστηρι» ενα μικρο ιδιωτικο νηπιαγωγειο-δημοτικο καπου στη Βουλα.
Οι μαθητες διαλεγαν μονοι τους πιο βιβλιο θα χρησιμοποιεισουν καθε χρονο για «αναγνωστικο», και κριναν τους δασκαλους τους σε ολα τα επιπεδα. Οταν η «Αγλικου» βρεθηκε με μια ταξη να παιζει τους ινδιανους το προφανες συμπερασμα ηταν οτι δεν τα καταφερνε εκεινη. Την τελευταια μερα της εβδομαδας χωριζονταν σε ομαδες που καναν διαφωρα ατελιε που ειχαν μονοι τους επιλεξει: Ειχαν φταξει ενα ραδιοφωνικο πομπο, στο εργαστηριο τυπογραφιας ειχαν ετοιμασει ενα βιβλιο (κειμενα, χαρακτικα, γραμματα χαραγμενα, τα παντα), θεατρικες ομαδες, μουσικες ομαδες που φταχναν μονες τους τα οργανα τους και επιλεγαν τα τραγουδια τους.
Τα θρησκευτικα και οι παρελασεις δεν ηταν ποτε το φορτε του σχολειου στο οποιο ειχε διοργανωθει απο τα νηπια της ταξης του 77 διαδηλωση εναντια στην αστυνομικη βια.
Το πολυτεχνειο αντιθετως «γιορταζοταν» πολυ πριν την εποχη που ο Παπανδρεου το εκανε σχολικη γιορτη.
Ο επιθεωρητης εσκαγε μυτη καθε τοσο και απεγνωσμενα οι δασκαλοι ψαχναν για καποιο παιδακι που ηξερε να πει το «πιστευω».
Καποια χρονια αναγκαστηκαν (απο τον επιθεωρητη) να κατεβουν στην παρελαση: Οι δασκαλοι ειχαν παρακαλεσει τα παιδια να ρθουν ντυμενα στα μπλε και να παρελασουν. Τα παιδια πηγαν με τα τζιν τους και την ωρα που παιρνουσαν μπροστα απο τους επισημους αρχισαν ολα να παιρπαταν αναποδα.

Το σχολειο αυτο απετυχε σε δυο πραγματα: 1-Ηταν ιδιωτικο και σιγα-σιγα εγινε ο σνομπισμος των ανερχομενων τοτε νοτιων προαστιων. Οι γονεις αρχισαν να θεωρουν οτι θα ταν καλο το να αποκτησει κουρτινες και ισως που και που να ασπριζονται οι ζωγραφιες που τα βλασταρια τους ειχαν κανει σε ολους τους τοιχους.
2- Ηταν μονο δημοτικο και παρολο που οι μαθητες του βγαιναν με σιγουρα πιο πολλες γνωσεις απο οτι τα παιδια του δημοσιου, ηταν πραγματικα παρα πολλα απο αυτα που δεν καταφερναν να προσαρμωστουν στο παραλογο του αυταρχισμου και της πειθαρχειας. Οι συνεπειες ηταν απο «ανεκδοτα» εως καταστροφες.
Νομιζω οτι και για αυτους τους λογους εκλεισε καπου στη δεκαετια του 80.
Νομιζω ομως οτι τα παιδια που περασαν απο αυτο το θυμουνται τουλαχιστον σαν παραδεισο.

Αυτα. Ελπιζω να γινει εδω ο διαλογος που χει προταθει, ελπιζω να ξαναγινει μια τετοια προσπαθεια πιο ολοκληρωμενη. Γιατι το «εργαστηρι» λειπει σε πολυ κοσμο…
Θα επανελθω.

188596
Εχω την εντύπωση…

από Nox 16:08, Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2004
πως ο τυπος που ειχε ιδρύσει το Summerhill εχει γραψει ενα βιβλιο με τιτλο: Ελευθερία όχι αναρχία.
Έτσι είναι η κάνω λάθος?
188612
Ναι,έγραψε το «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ -ΟΧΙ ΑΝΑΡΧΙΑ»

από (ζούμπας) 17:16, Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2004
όμως,πρόσεξε από ποια οπτική:Ο Α.Νηλ δεν έλεγε όχι στον κοινωνικό αναρχισμό,αλλά στον «αναρχισμό» των ανοργάνωτων κάφρων,της ασυδοσίας,του ά-λογου «κάνω ότι γουστάρω και οι άλλοι να γαμηθούνε!»,του μη δημιουργικού εγωϊσμού και των κοινωνικοψυχολογικών αδιεξοδων.
Και γι αυτό είχε πάντοτε μια αγωνία τα παιδιά του Σάμμερχιλ να μην αναπτυχθούν ως… «αναρχικοί»-κάφροι και αμαθείς καταστροφείς,αλλά ως έξυπνα,ευσυνείδητα και ριζοσπαστικά δημιουργικά όντα.Άτομα που θα μάθαιναν την πραγματική ομορφιά της ελευθερίας,την αξία της μη-επιβολής και του καταναγκασμού.Να έχουν κάποιο ουμανισμό,μη δογματικό προσανατολισμό και μια ευελιξία κινήσεων σε όλα τα επίπεδα.Γι αυτό -αν διαβάσετε το βιβλίο- κατέληγε στο ασφαλές συμπέρασμα :»ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ-ΟΧΙ (ά-λογη)ΑΝΑΡΧΙΑ»!
188618
ΚΑΤΙ ΑΝΑΛΟΓΟ ΔΗΛΑΔΗ…

από ΜΑΥΡΟΣ ΚΙ ΑΝΑΡΧΟΣ 17:34, Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2004
Κάτι ανάλογο με το «Σοσιαλισμός ή Αναρχισμός» του Στάλιν.
Ο Αναρχισμός κατηγορείται για τους ίδιους λόγους από τον καιρό της 1ης Διεθνούς.
Μόνο που όλοι αυτοί οι αφορισμοί και οι κατάρες από πλευράς των «ευσυνείδητων» προς τους λεγόμενους «μπαχαλάκηδες» δεν είχε ποτέ κάποιο θετικό αποτέλεσμα, απλά έβαζε μια διαχωριστική γραμμή ανάμεσα σε όσους πολέμησαν την εξουσία.
Οι δε προτάσεις τους λίγο διέφεραν από τις προτάσεις των φιλελεύθερων αστών.
188623
Αγαπητέ Νίκο Γ.

από Dr_Absentius 17:56, Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2004
θα σου στείλω εμαιλ, ή μπορείς να στείλεις εσύ (και όποιος άλλος
θέλει) στο παραπάνω εμαίλ μου. Εγώ θεωρώ σημαντικό το να υπάρχει ένα
ανοιχτό θρέντ-κάλεσμα ώστε να το μάθει όλος ο κόσμος που θέλει να
συμμετάσχει ή και άπλά να συζητήσει. Γι αυτό θεωρώ σημαντικό να
παραμείνει το παρόν θρεντ στο Ίντυ και να γίνει μια ανοιχτή συζήτηση.
Κάποια στιγμή βέβαια αν μαζευτούμε αρκετές/οί ίσως να ανοίξουμε μια
λίστα ταχυδρομείου ή ακόμα και μια ειδική ιστοσελίδα.

Όπως είπα και πριν και ψιλοεπιβεβαιώθηκε με το παράδειγμα που έφερε
η φίλτατη 75001, αν ξεκινήσει ένα εγχείρημα απομονωμένο από τον
κόσμο ή/και από το κίνημα είναι καταδικασμένο στην αποτυχία. Είτε
θα καταλήξει ένα λάιφ στάιλ σχολείο για «ιν» και «ψαγμένους», είτε
θα συντριβεί ανελέητα. Προφανώς καμία από τις δυο προοπτικές δεν με
ενθουσιάζει ιδιέτερα.

Κατά τη γνώμη μου λοιπόν ένα τέτοιο εγχείρημα πρέπει να μην είναι
μεμονομένο αλλά μάλλον ένα δίκτυο τέτοιων αυτόνομων σχολείων. Και
όχι μόνο σχολείων βέβαια, καλό θα είναι να αρχίσουν παρόμοια
αυτόνομα εγχειρήματα και σε άλλους τομείς, πχ αγροτικές κομμούνες ή
αυτοδιαχειριζόμενα εργαστήρια κλπ. Αν ξεκινήσουν πολλά τέτοια
εγχειρήματα υπάρχει–μια μικρή ίσως–πιθανότητα επιτυχίας. Και
βέβαια δεν μπορώ να προσφέρω καμιά βεβαιότητα επιτυχίας εγώ δεν έχω
κατανοήσει τους νόμους κίνησης της κοινωνίας και της ιστορίας. Όσοι
θέλετε βεβαιότητες παραπέμπεστε στο Μαρξιστή της γειτονιάς σας 😛

Δεν ξέρω για σας ρε σύντροφοι/ισσες και φίλες/οι, εγώ πάντως έχω
βαρεθεί να συμβιβάζομαι σχετικά με τις ιδέες μου και να λέω πχ για
να δούμε ποιος είναι ο λιγότερο αποκρουστικός εργοδότης, δεν θα
δουλέψω σε μια τράπεζα και βέβαια δεν θα δουλέψω για το υπουργείο
άμυνας ή για την τάδε μεγαλοεταιρεία, είναι όμως αποδεκτό να δουλέψω
σε ένα ιδιωτικό εκπαιδευτικό ίδρυμα; Έ τουλάχιστον δεν θα φτιάχνω
όπλα, κι αν το σκεφθείς δεν είναι και τόσο άσχημα … Έχω συχαθεί
αυτήν την υποκρισία και την ασυνέπεια σε τέτοιο βαθμό που πρίν
κάμποσο καιρό εξέταζα σοβαρά το ενταχθώ σε οποιοδήποτε
ελευθεριακό εγχείρημα όπως πχ μια αγροτική κομμούνα.

Τώρα σχετικά με το πως μπορούν άνθρωποι που έχουν μεγαλώσει σε μια
αυταρχική κοινωνία να συμμετέχουν σε ένα ελευθεριακό εγχείρημα η
απάντηση είναι απλή: με σκληρή δουλειά στην αρχή, πως καταφέραμε και
απορίψαμε τουλάχιστον κάποια από τα εξουσιαστικά δηλητήρια που μας
ποτίσανε μαζί με το πρώτο μας το γάλα; και η άποψή μου είναι ότι
η σκληρή δουλειά χρειάζεται μόνο στην αρχή γιατί είναι πολύ πιο
εύκολο και ευχάριστο να λειτουργεί κανείς σε ένα αντιεξουστικό
περιβάλον παρά σε ένα εξουσιαστικό.

Με άλλα λόγια φίλε Μ&Α η απάντηση για την ερώτηση της τελευταίας σου
παραγράφου είναι ότι οι δάσκαλοι θα *μάθουν* να λειτυργούν σε ένα
τέτοιο περιβάλλον, η εκπαίδευση ξέρεις είναι μια αμφίδρομη
διαδικασία. Επίσης νομίζω ότι ο Νίκος Γ. δεν κατέκρινε τo γεγονός
ότι εξέφρασες την άποψή σου ούτε νομίζω ότι η αγανάκτησή του
οφείλονταν στο ότι έχεις διαφορετική άποψη. Μάλλον τον ενόχλησε το
άκαιρο της της παρέμβασής σου και η κάπως στείρα κριτική σου.

Και βέβαια για να μην το ξεχάσω, εγώ προσωπικά δεν ενδιαφέρομαι να
συμμετάσχω σε καμιά «new age» κατάσταση όπου αναπτύσουμε τις
«μυστικές ικανότητες» του παιδιού που έχει καταπιέσει ο κακός
ορθολιγισμός.

Αυτά προς το παρόν. Σόρρυ για το σεντόνι.

188632
ΧΑ!

από ΜΑΥΡΟΣ ΚΙ ΑΝΑΡΧΟΣ 18:24, Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2004
Οπότε ο φίλος Νίκος Γ. θα μπορούσε να ταπώσει κάποιο παιδάκι με «άκαιρες παρεμβάσεις» στα πλαισια αυτού του «ελευθεριακού» σχολείου.
Και βέβαια το παιδάκι δεν θα είχε την σχετική εμπειρία του Μ&Α για να αντιπαρατεθεί και να εντοπίσει τον κεκαλυμμένο αυταρχισμό, το πιό πιθανό ήταν να το βούλωνε. Ελευθεριακότατο αυτό.

Μακάρι να γίνει κάτι τέτοιο και μακάρι να βγεί σε καλό, πρώτα απ’όλα για τα ίδια τα παιδιά, όμως αυτό που βλέπω είναι το ίδιο που είδε και ο «ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ», ότι δηλαδή δεν υπάρχουν οι κατάλληλοι εκπαιδευτικοί για κάποιο τέτοιο εγχείρημα, κι όχι μόνο από πλευράς υλικής υποδομής αλλά κυρίως από την πλευρά του βαθμού αυτοσυνείδησής τους.

188657
Τι υπαρχει και τι κανουμε;

από 75011 19:26, Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2004
Φιλε Μ&Α με την ιδια λογικη δε θα πρεπε να κανουμε και παιδια. Δε βλεπω ποιος απο μας, που ολοι μας ανεξαιρετως μεγαλωσαμε μεσα σε μια εξουσιαστικη κοινωνια και διαμορφωθηκαμε απ αυτην εχει τον βαθμο αυτοσυνειδησης που ζητας για να μπορεσει να αντιμετωπισει με πραγματικα ελευθεριακο τροπο τα παιδια του.
Προσωπικα πιστευω οτι αξιζει να προσπαθει κανεις ακομα και στον κοσμο μας.
Αλλωστε δεν υπαρχει τιποτα πιο «εξουσιαστικο» απο τον εκπαιδευτικο, απο τον δασκαλο, τον οποιοδηποτε, που εχει το αλαθητο.
Και να υπηρχαν οι ανθρωποι που εσυ θεωρεις τους μονους ικανους να συμμετασχουν σ ενα τετοιο εγχηρημα, η προσπαθεια θα αποτυχαινε και μονο απο την υπαρξη τους:
Θα διμιουργουσε εναν ψευτικο κοσμο στον οποιο υπαρχουν ανθρωποι που μπορεις να δεχτεις την καθε πραξη τους χωρις να την κρινεις. Κακο αυτο, σ οποιοδηποτε αληθινο κοσμο.

Οπως ειπε κι ο νονος μου ο απσεντης (ακου 75001! ειναι τουλαχιστον πρωτος αυτος;) κι οι «δασκαλοι» θα οφειλουν να εκπαιδευτουν στην ελευθερια, οπως κι οι μαθητες.
Μονο ετσι χτιζεται μια αμφιδρομη και ισοτιμη σχεση, οταν ολοι μαθαινουν χωρις καποιος να «διδασκει».
Νομιζεις οτι τα παιδια δεν εχουν τιποτα να μας μαθουν;
(μελο ακουγεται οπως το λεω, αλλα σε γενικες γραμμες το πρωτο πραγμα που μαθαινουμε στην ζωη μας ειναι το να απαρνουμαστε την ελευθερια μας. Και τα παιδια που δεν εχουν καταπιεστει εχουν πολυ καλητερη αισθηση της ελευθεριας απ οτι εμεις. Και την διεκδικουν. Εμεις ειμαστε που προσπαθουμε να την ξαναμαθουμε)

Στο παρισι υπαρχει ενα δημοσιο αυτοδιοικουμενο Λυκειο που λειτουργει με τροπο τελιως διαφορετικο απο τα παραδοσιακα σχολεια, χωρις πειθαρχεια, αναγκαστικες παρακολουθησεις κλπ.
Οι καθηγητες που βρισκονται σ αυτο ειναι εθελοντες πολιτικοποιημενοι, καθοτι το να δουλευεις εκει απαιτει πολυ περισοτερο χρονο απο την ζωη σου απο οτι αλλου, και οι μαθητες κατα κυριο λογο παιδια που δεν καταφερνουν να προσαρμοστουν στο συστημα. Τα αποτελεσματα τους στις εισαγωγικες ειναι «κακα» αν κοιτας τις στατιστικες αλλα πολυ καλα αν λαβεις υποψη σου οτι η πλειοψηφια των μαθητων του δεν θα καταφερναν να τελιωσουν το Λυκειο σε κανενα αλλο σχολειο (πολλοι απο αυτους αλλωστε φτανουν εκει μετα απο μια σειρα διωγμων απο τα αλλα Γυμνασια-λυκεια)
Παει καιρος που ηθελα να γραψω εδω για αυτο το σχολειο που επιβιωνει σχετικα καλα γιατι δεν ειναι ιδιωτικο. Οταν θα καταφερω να εχω μια ολοκληρωμενη περιγραφη ιστορια απο τους φιλους που δουλευουν εκει θα το κανω.

188662
75001 = 179 x 419

από Dr_Absentius 19:38, Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2004
Σόρρυ.
188678
ΔΕΝ ΑΝΤΙΛΕΓΩ

από ΜΑΥΡΟΣ ΚΙ ΑΝΑΡΧΟΣ 21:00, Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2004
Δεν αντιλέγω στο ότι κάθε τέτοια προσπάθεια είναι θετική, όπως π.χ. οι παραγωγικές καταλήψεις που υπάρχουν στο εξωτερικό κι εδώ.
Στον εκπαιδευτικό τομέα όμως οι ευθύνες πολλαπλασιάζονται.
Οπως και στην τεκνοποίηση, σωστά το θέτεις.

Γιατί νομίζεις αγωνιζόμαστε για την κοινωνική ανατροπή?
Για να φαινόμαστε καλύτεροι από τους άλλους? Για να ζήσουμε εμείς καλύτερα μόνο?

Αγωνιζόμαστε για τις μέλουσες γενιές περισσότερο, για να φέρνει ο καθένας παιδιά σε έναν κόσμο βιώσιμο.
Αυτό που υποστηρίζω είναι πως η εκπαιδευτική επανάσταση δεν ξεχωρίζει από την κοινωνική επανάσταση και όχι ότι η εκπαιδευτική επανάσταση είναι ενέφικτη λόγω ασυνειδησίας των εκπαιδευτών και μόνο.

188766
Και καλα ελευθεριακο…

από vngelis 0:53, Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2004
Εαν αντιδραστικο σχολειο με γεματο μικροαστους του κερατα ειναι. Κατω απ τον μυθο οτι ειναι ελευθερο οι μαθητες ταχα διαλεγουν τα μαθηματα τους…
Περα και ξεχωρα το κοστος που καταργει την ιδεα του ελευθερου ειναι μερος για παιδαι μικροαστων με προβληματα να καταφευγουν σε απομωνομενη περιοχη να το παιζουν μεγαλοι.
Αρλουμπες με λιγα λογια.http://www.evangelos12.btinternet.co.uk
188778
…….

από ανωνυμου του ελληνος 2:44, Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2004
Αν σας ενδιαφερει…ανατρεξτε στην ιστορια …του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΔΕΛΜΟΥΖΟΥ…ειναι αρκετα σχετικο…..

Μα…Παιδια «ΩΡΑΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΤΣΑΡΟΛΑ …ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ
ΤΙ ΘΑ ΒΑΛΕΙΣ ΜΕΣΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΓΕΙΡΕΨΕΙΣ¨»
…ΚΑΙ ΠΑΝΩ …ΑΠΟ ΟΛΑ ……. ποιος!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

188786
Θρησκευτικά;

από Νίκος 3:26, Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2004
Καινούριο μάθημα στα σχολεία της Αγγλίας ακούω. ΄Οχι απλώς απομακρύνονται από τα θρησκευτικά, αλλά τα παιδιά θα διδάσκονται τον «αθεϊσμό»…!!!

Γι’αυτό οι χώρες αυτές πήγανε μπροστά.

188787
σημείωση

από περαστικός εκπαιδευτικός 3:30, Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2004
Αγαπητοί σύντροφοι, για να μη τσακώνεστε άδικα, το βιβλίο του Νιλ λέγεται «freedom, not license»…
188793
ΕΝΑ BEST

από κουλτουρα-μαστουρα 5:45, Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2004
να προτεινω και γω το φανταστικο βιβλιαρακι 64 σελιδων του ραουλ βανεγκεμ »το τελος της εξαρτησης-προειδοποιηση προς τους μαθητες γυμνασιου και λυκειου» εδοσεις ‘ελευθερος τυπος’… να πεταξω μερικα τσιτατα-επικεφαλιδες παραγραφων.: ενα σχολειο,στο οποιο η ζωη πληττει δεν διδασκει παρα μονο την βαρβαροτητα,,,να τελειωνουμε με την εκπαιδευση της φυλακης και τον ευνουχισμο της επιθυμιας,,,,,ενα σχολειο που παρεμποδιζει τις επιθυμιες διεγειρει την επιθετικοτητα,,,,πως μπορει να υπαρχει γνωση εκει που υπαρχει καταπιεση?,,,,,,το να μαθαινεις χωρις επιθυμια,σημαινει να ξεμαθαινεις να επιθυμεις,,,,,,,το σφαλμα δεν ειναι ενοχη,,,μονο εκεινοι που κατεχουν τα κλειδια της ελευθεριας και των ονειρων θ’ανοιξουν το σχολειο σε μια ανοικτη κοινωνια,,,,,να αποστρατικοποιησουμε την εκπαιδευση,,,,,αυτο που διδασκεται μεσω του φοβου καθιστα τη γνωση φοβητρο,,,, να απελευθερωσουμε την επιθυμια για γνωση απο τον εξαναγκασμο ,, να κανουμε το σχολειο κεντρο δημιουργιας του ζωντος και οχι προθαλαμο μιας παρασιτικης και εμοπρευματικης κοινωνιας , , στρατολογησεις για τη διαχειριση της χρεοκοπιας, ,,, το τελος της υποχρωτικης εργασιας, εγκαινιαζει την εποχη της δημιουργικοτητας ,, , να ενθαρυνουμε την ποιοτητα,, ,, να μαθουμε την αυτονομια και οχι την εξαρτηση, ,, η συμμαχια με το παιδι ειναι μια συμμαχια με τη φυση , , απο την απαραιτητη βοηθεια στην αρνηση της μονιμης βοηθειας,, το χρημα των δημοσιων υπηρεσιων δεν πρεπει να ειναι πια στην υπηρεσια του χρηματος…..
188820
Κάντε όλοι το κόπο

από μαθητής 9:26, Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2004
Κάντε όλοι το κόπο να διαβάσετε το βιβλίο, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΟΧΙ ΑΝΑΡΧΙΑ, ήμουν από τους τυχερούς αστούς που πήγα γυμνάσιο μετά τη μεταπολίτευση, μας το σύστησε η φιλόλογος στη Α Γυμνασίου, εγώ διαφωνούσα σε πολλά διαβάζοντας το, υπήρχε σχολείο στα πρότυπα του Σαμμερχιλ, τη δεκαετία του ’80 στο Ν.Φάληρο, τώρα έχει κλέισει, και βέβαια έστελναν τα παιδιά τους «ψαγμένοι» αστοί πληρώνοντας…
Αυτά τα σχολεία δεν είναι ελευθεριακά, όπως λανθασμένα να αντιλαμβάνεστε, απλά πάντα μέσα από τη προτεσταντική ηθική και την εφαρμοσμένη ψυχολογία προσπαθούν να εντάξουν τα παιδιά στο σύστημα με μη «κατασταλτικούς» τρόπους, δεν αμφισβητούν την εξουσία.
Και κάτι ακόμα στην Αγγλία η εκπαίδευση μπορεί να γίνει και από τους γονείς,δηλαδή η φοίτηση δεν είναι υποχρεωτική.
188858
Σαμμερχιλ και Πολιτική παιδεία χειραφέτησης

από Πράσινος 12:37, Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2004
Για το σχολείο Σάμμερχιλ έχω παρακολουθήσει πριν 2 χρόνια ειδική διάλεξη στη Θεσ/νίκη από τον Σύλλογο Οργονομίας που ασχολείται με το έργο του Βίλχελμ Ράιχ (Ο Νηλ και ο Ράιχ ήταν φίλοι και συνεργάτες για πολλά χρόνια).

Επίσης γνωρίζω πολλούς εκπαιδευτικούς που έχουν δουλέψει εποχιακά στο Σάμμερχιλ, κάτι τέτοιο μπορεί να το κάνει ο οποιοσδήποτε, αρκεί να κάνει αίτηση και ίσως να μπει σε λίστα αναμονής. Μπορώ να μάθω γιαυτό κάτι παραπάνω για όσους ενδιαφέρονται.

Το Σάμμερχιλ, πριν 2-3 χρόνια δέχτηκε μια επίθεση από το κατεστημένο και έφτασε στα πρόθυρα κλεισίματος, όμως με την αλληλεγγύη και την οικονομική στήριξη από πολλούς φίλους σε όλον τον πλανήτη, κατόρθωσε να ανταπεξέλθει στα δικαστικά έξοδα και να δικαιωθεί.

Τα παιδιά πραγματικά εκεί αυτοοργανώνονται και διαχειρίζονται τα του σχολείου από πολύ μικρή ηλικία, τα μαθήματα δεν είναι καθόλου υποχρεωτικά, μπορεί κάποια παιδιά να μην παρακολουθήσουν κανένα μάθημα για αρκετά χρόνια, απλώς να «κοπροσκυλιάζουν» στον χώρο. Μετά από μια ηλικία, με τη θέλησή τους και τα δημιουργημένα ενδιαφέροντά τους μπορούν να επιλέξουν τους τομείς μάθησης που τους ενδιαφέρουν: Με αυτό το πηγαίο ενδιαφέρον μαθαίνουν σε ελάχιστο χρόνο αυτά που άλλα παιδιά δεν μαθαίνουν σε χρόνια καταναγκαστικής εκπαίδευσης. Από όλα αυτά, ένας άσχετος εξωτερικός παρατηρητής θα συμπέραινε ότι αυτό δεν είναι σχοολείο, είναι ένα μπάχαλο, όπου μαθητές και δάσκαλοι δεν ξεχωρίζουν μεταξύ τους. Ομως οι έννοιες της τάξης και του χάους είναι σχετικές από τον τρόπο και διάθεση θέασης του παρατηρητή….

Στο τέλος, βγάνουν από το σχολείο πλήρως αυτοσυνειδητοποιημένα άτομα με ολοκληρωμένες απόψεις για το τι θέλουν να κάνουν στη ζωή τους: Αυτό όμως είναι και το ακανθώδες πρόβλημα από την σκοπιά που το θέτουμε: Μπορούν κάλλιστα απόφοιτοι του Σάμμερχιλ να επιλέξουν, χωρίς αναστολές, να γίνουν μπάτσοι, στρατιωτικοί, επιχειρηματίες, πολιτικάντηδες, κλπ, κλπ. Αναφέρονται τέτοιες περιπτώσεις σε βιβλία του Α.Σ.Νηλ. Και αυτά, άσχετα με το ότι στο μικροπεριβάλλον του σχολείου του γεύτηκαν τα αντιαυταρχικά ιδεώδη. Δυστυχώς, τον τελευταίο λόγο τον έχει το ευρύτερο και διάχυτο κοινωνικό εξουσιαστικό-ιεραρχικό πλαίσιο.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να υποστηρίζονται τέτοια εγχειρήματα. Το Σάμμερχιλ αποτελεί το μακροβιότερο τέτοιο πείραμα, υπάρχουν και σε άλλες χώρες, έχω ακούσει μέχρι και για… Ταϋλάνδη (!)

Παρόμοιες προτάσεις με κάποιες θετικότερες διαφοροποιήσεις γίνονται από καθηγητές-τριες του παιδαγωγικού του ΑΠΘ και δημοσιεύονται κατά καιρούς στο δικτυακό περιοδικό «Εικονικό Σχολείο»,
http://www.auth.gr/virtualschool/3.2/Index3_2.html
όπου υπάρχει και σχετικό εκτενές κείμενο με τον τίτλο «Πολιτική παιδεία της χειραφέτησης» αρκετά μεγάλο (60-70 σελίδες αν τυπωθεί) πλην όμως πολύ ενδιαφέρον για τις χειραφετητικές μεθόδους μάθησης που προτείνει(λέξεις κλειδιά: αναστοχασμός, ανοικείωση, αποπλαισίωση, αποστασιοποίηση, λειτουργικός αυταρχισμός, εξηγούνται λεπτομερώς σε γλωσσάρι) και την συνεπαγόμενη κριτική σε κάποιες πτυχές της τρέχουσας αντιαυταρχικής εκπαίδευσης: πχ με τον όρο «λειτουργικός αυταρχισμός» εννοεί τον διάχυτο αυταρχισμό και πειθαναγκασμό που πλανιέται ακόμα και στα αντιαυταρχικά σχολεία, όπου το παιδί, σταδιακά και χωρίς φανερό καταναγκασμό υιοθετεί ΑΚΡΙΤΑ τις τρέχουσες νόρμες του συστήματος. (πιθανόν σε αυτό να οφείλεται και το ότι απόφοιτοι από το Σάμμερχιλ μπορούν να επιλέξουν να γίνουν μπάτσοι, στρατιωτικοί, κλπ)

http://www.auth.gr/virtualschool/3.2/TheoryResearch/PoliticalCulture.html

Στην αρχή υπάρχει ανιαρή (κατ’ εμέ) θεωρητική ανάλυση, όμως γρήγορα το κείμενο γίνεται βατό, άκρως ενδιαφέρον και στο τέλος διασκεδαστικό.

189237
Οικο κοινοτητες αντι summerhill

από @ 11:48, Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2004
Εφικτη η προταση για τη δημιουργια ελευθεριακου σχολειου θα ηταν εφοσον θα προυπηρχε μια αντιεξουσιαστικη κοινοτητα.
189265
@

από Πράσινος 13:18, Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2004
Η ίδια η ύπαρξη ελευθεριακών σχολείων εντός του συστήματος αναιρεί το επιχείρημά σου.

Προϋπόθεση για την δημιουργία βιώσιμων αντιεξουσιαστικών κοινοτήτων είναι η ύπαρξη μεγάλου αριθμού ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ αντιαυταρχικά και αντιεξουσιαστικά σκεπτόμενων ατόμων. Και αυτό μόνο με την διαδικασία της αντιαυταρχικής και χειραφετητικής εκπαίδευσης είναι δυνατόν να γίνει. Σε συνθήκες εξουσίας και γενικού κομφορμισμού τα πράγματα είναι μεν λίγο δύσκολα, όχι όμως αδύνατα, άλλωστε τα βήματα γίνονται πάντα σταδιακά.

Στο άρθρο «Πολιτική παιδεία της χειραφέτησης» αναφέρεται ο όρος «Δομές δυνατότητας» που εγώ τον ερμηνεύω ως εξής: Ξεκινάω την σκέψη και πράξη μου προς μια επιθυμητή κατεύθυνση από τους εγγενείς τωρινούς περιορισμούς και δεδομένα τους οποίους τους λαμβάνω πάντα υπόψη μου. Ομως δεν αντιμετωπίζω αυτούς τους περιορισμούς ως ανυπέρβλητα εμπόδια με παραίτηση και παθητικότητα, αλλά επεμβαίνοντας ΕΝΕΡΓΑ και με διάθεση αμφισβήτησης, προσπαθώ να τα αλλάξω με σταδιακή υπονόμευσή τους.

Ο Μ & Α μάλλον με παθητικότητα αντιμετωπίζει ένα τέτοιο εγχείρημα, μια και το μεταθέτει, όπως ίσως και εσύ, στις καλένδες μιας μελλοντικής επανάστασης.

Καλά είναι όσοι ενδιαφέρονται για ένα πείραμα αντιαυταρχικής εκπαίδευσης να διαβάσουν το άρθρο αυτό.

189267
οφειλει να αναφερθει…

από ΥποσκαπτιΞ 13:39, Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2004
…η περιοδικη επιθεωρηση για την ελευθερια της μαθησης υπο τον τιτλο «ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΑΛΦΑΒΗΤΟΥ» στο οποιο πραγματοποιουνται επισκεψεις σε διαφορα ανα τον κοσμο ελευθεριακα σχολεια,σχολεια που προσπαθουν να γινουν ελευθεριακα.
σελεστεν φρενε,πεσταλοτσι,μιραμπικα,ταμαρικη,το κυκλικο σχολειο,το σαντς ειναι μερικα απο αυτα τα σχολεια.

αρκετα καλη προσπαθεια,χρησιμη για καθε εκπαιδευτικο που επιθυμει κατι διαφορετικο…

189316
hm

από ase re 15:15, Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2004
για να ξεκολαμε πρωτα απ τα πληκτρα να βρεθουμε face to face και οχι θρεντ
189350
Υπάρχει κι ο Χολτ

από m 16:10, Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2004
Βιβλία του Χολτ (εκδ. Καστανιώτης)
1. Γιατί αποτυγχάνουν τα παιδιά
2. Το σχολείο φυλακή & η ελεύθερη μάθηση
3. Οι ανάγκες & τα δικαιώματα των παιδιών
4. Πέρα από το Σάμερχιλ
5. Πως μαθαίνουν τα παιδιά

Αποσπάσματα από το «Σχολείο φυλακή»

… Όταν πρωτοπατήσουν στο σχολείο, όλα σχεδόν τα παιδιά είναι εξυπνότερα, πιο περίεργα, λιγότερο ανήσυχα για όσα δεν ξέρουν, ικανότερα να βρίσκουν και να επισημαίνουν, επινοητικότερα, πιο επίμονα και πιο ανεξάρτητα από ότι θα ξαναγίνουν ποτέ στη σχολική τους ζωή, ή αν δεν είναι πολύ ασυνήθιστα και τυχερά, στην υπόλοιπη ζωή τους…

… Μπαίνει ορμητικά αυτός ο περίεργος, υπομονετικός, αποφασιστικός, έμπειρος, ενεργητικός μαθητής. Τον καθίζουμε κάτω, σ’ένα θρανίο και … τι τον διδάσκουμε; Ένα σωρό πράγματα. Πρώτα-πρώτα πως η μάθηση & η ζωή είναι δύο ξεχωριστά πράγματα. «Στο σχολείο έρχεσαι για να μάθεις», λέμε, — λες και το παιδί δεν είχε μάθει τίποτε προηγούμενα, σαν νάταν η ζωή «εκεί έξω» και η μάθηση «εδώ μέσα» χωρίς να υπάρχει σύνδεσμος ανάμεσα στα δυό. Δεύτερο, μαθαίνει ότι δεν πιστεύουν πως θα μάθει και ότι δεν είναι ικανός να μάθει… Με λίγα λόγια το παιδί καταλήγει να νοιώθει πως η μάθηση είναι μια λειτουργία παθητική, κάτι που σου το κάνει κάποιος άλλος, κι όχι κάτι που το κάνεις εσύ για τον εαυτό σου.

… Μ’ένα σωρό άλλους τρόπους μαθαίνει πως δεν έχει καμμία αξία, πως είναι ανάξιο εμπιστοσύνης, κατάλληλο μόνο να δέχεται εντολές από τους άλλους, μια άσπρη κόλλα χαρτί για να γράφουν πάνω της οι άλλοι.

… Μεγάλος λόγος γίνεται στα σχολεία για τη διδασκαλία των δημοκρατικών αξιών. Αυτό που πραγματικά μαθαίνουν τα παιδιά είναι η Εφαρμοσμένη Σκλαβιά.

Η δημιουργία «ελευθεριακού» σχολείου στην Ελλάδα είναι πολύ δύσκολο στις σημερινές συνθήκες. Ένα βασικό θέμα είναι η νομοθεσία. Αν δεν κάνω λάθος, η ύλη του υπουργείου είναι υποχρεωτική και στα ιδιωτικά σχολεία. Άλλο θέμα είναι το οικονομικό.

Ίσως θα ήταν πιο εφικτό να ξεκινούσαμε με κάποιους «ελευθεριακούς» χώρους όπου θα μπορούσαν να βρίσκονται τα παιδιά;

189368
παθητική στάση?

από ΜΑΥΡΟΣ ΚΙ ΑΝΑΡΧΟΣ 17:03, Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2004
Προσωπικά έχω συμμετάσχει στη δουλειά κάποιας κατάληψης σε καπιταλιστική Ευρωπαική χώρα, ξέρω πολύ καλά ότι οι δυνατότητες δημιουργίας που ανοίγονται είναι μεγάλες όπως και η συλλογική συνείδηση που επιτυγχάνεται σε τέτοιους χώρους.

Εκεί που διαφωνώ είναι η επέμβασή μας σε ΑΔΙΑΜΟΡΦΩΤΕΣ συνειδήσεις όπως αυτές των παιδιών.
Διαφωνώ με την ηλικία που καλούνται τα παιδιά να «μορφωθούν», νομίζω ότι τελικά χάνουν πολλά από όσα θα έπρεπε να συνειδητοποιούν σε αυτή την ηλικία μαντρώνοντάς τα σε ένα σχολείο και καρφώνοντας το σημείο συναρμογής τους (το κέντρο αντίληψης) στο αντίστοιχο με το δικό μας σημείο προκειμένου να επικοινωνούν μαζί μας.
Για μένα, αυτό είναι ένα από τα τραγικότερα εγκλήματα που διαπράττονται καθημερινά από τα κράτη και τις εξουσιαστικές κοινωνίες.

Συμφωνώ απόλυτα με τη δημιουργία οικοκοινοτήτων, μια εφικτή πρόταση που δημοσιεύτηκε και πρόσφατα στη ΒΑΒΥΛΩΝΙΑ (#3).
Μια αντίστοιχη προσπάθεια έκανε και ο Μ. Γλέζος όταν ήταν κοινοτάρχης στην κοινότητα Απειράνθου Νάξου.

Ναί, ξέρω, σας αποπροσανατολίζω το thread, οστόσο τυχαίνει να γνωρίζω καλές περιπτώσεις, για παράδειγμα ένα ολόκληρο χωριό στην Ευρυτανία που είναι ακατοίκητο και λόγω κληρονομικών διαφορών οι ιδιοκτήτες των σπιτιών πουλάνε ολόκληρο το χωριό σε τιμές της τάξης των 500.000 δρχ. για κάθε σπίτι.
Αν δηλαδή μαζευτεί μια ομάδα 15-20 ατόμων μπορούν να αγοράσουν όλο το χωριό και να δημιουργήσουν μια τέτοια οικοκοινότητα.

Δεν είμαι κτηματομεσίτης, απλά καταδυκνείω το εφικτό ενός τέτοιου εγχειρήματος.

189632
Μ & Α

από Πράσινος 12:04, Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2004
Ισως να παρεξήγησα τα γραφόμενά σου, όμως η θέση σου για «Αδιαμόρφωτες συνειδήσεις» είναι λίγο προβληματική, ειδικά αν διαβάσεις τα παραπάνω αποσπάσματα από το βιβλίο «Σχολείο-Φυλακή»

Βασικά, η ίδια η ζωή του παδιού αποτελεί εκπαιδευτική διαδικασία, εμείς απλώς πρέπει να την ενθαρρύνουμε-ενισχύουμε-εμπλουτίζουμε. Υπάρχουν πολύ πετυχημένες μέθοδοι μάθησης, ακόμα και από τη βρεφική ηλικία, που συνδυάζουν την απόκτηση γνώσης με το παιχνίδι χωρίς την παραμικρή πίεση(πχ Μέθοδος Domman: Μέχρι και ανάγνωση, μαθηματικά και κατηγοριοποίηση μπορούν να μάθουν, όχι μόνο παιδιά προσχολικής ηλικίας, αλλά και με εγκεφαλικές βλάβες, πχ σύνδρομο Down ώστε να μην ξεχωρίζουν σχεδόν καθόλου από τα άλλα τα… «φυσιολογικά» της ηλικίας τους).

Η ύπαρξη σχολείων δεν είναι καν απαραίτητη, παρά μόνον για τον σπουδαίο ρόλο που μπορεί να παίξει στην κοινωνικοποίηση των παιδιών: Αν είναι αντιαυταρχικό μπορεί μέσα από την συλλογική δράση να ενισχύει τους δεσμούς αλληλεγγύης, συντροφικότητας, συνεργασίας και αλληλοσεβασμού ανάμεσα σε όλους τους συμμετέχοντες (μαθητές κάθε ηλικίας-δάσκαλοι). Το Σάμμερχιλ είναι ένα πολύ καλό τέτοιο παράδειγμα.

Το παιδί ΠΑΝΤΑ έχει διαμορφωμένη συνείδηση, υπό συνεχή εξέλιξη και διαπραγμάτευση με το περιβάλλον, ΠΟΤΕ δεν είναι tabula rasa, αν αυτό εννοείς με τον όρο «αδιαμόρφωτη συνείδηση». Απλώς ο τρόπος πρόσληψης των πραγμάτων δεν είναι ο ίδιος με τον δικό μας, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι είναι και ο δικός μας ο τελικός και ο μόνος αποδεκτός. Ο όρος «αδιαμόρφωτος» νομίζω πως εμπεριέχει εξουσιαστικά σπέρματα, πχ δέχεσαι a priori σαν ανώριμη τη σκέψη τους και ώριμη την σκέψη του ενήλικα, ακόμα και σε αντιαυταρχικό πλαίσιο (λειτουργικός αυταρχισμός που έγραψα πιο πάνω). Ομως σε ένα ιδανικό χειραφετητικό σχολείο, ΚΑΙ ο/η δάσκαλος/α μαθαίνει από τον κόσμο και την δράση των παιδιών, η σχέση τους είναι διαλεκτική-αμφίδρομη και όχι μονόπλευρη.

Το αυταρχικό σχολείο σκοτώνει την πηγαία αναζήτηση γνώσης και εξερεύνησης των παιδιών. Πολλά παιδιά που είχαν ανατραφεί με αντιαυταρχικές παιγνιώδεις μεθόδους απόκτησης γνώσεων, ξέχασαν και ό,τι ήξεραν μόλις αναγκάστηκαν να φοιτήσουν σε συμβατικό σχολείο. Η απότομη αλλαγή από την ζωντανή επαφή με τη γνώση, στην αποστειρωμένη και τυποποιημένη, η απότοη αλλαγή από ενεργό σε παθητικό υποκείμενο, αποδεικνύεται καταστροφική για τον ψυχισμό των περισσότερων παιδιών.

ΥΓ: Ποιό είναι αυτό το χωριό στην Ευρυτανία;

189639
….

από ΜΑΥΡΟΣ ΚΙ ΑΝΑΡΧΟΣ 12:42, Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2004
Είναι ένα ορεινό χωριό στην τοποθεσία «Κοκκάλια».
Δεν θυμάμαι το όνομά του αλλά μπορώ να το βρώ εύκολα με ένα τηλεφώνημα.
Επειδή αποπροσανατολίζεται το thread, προτείνω να το συζητήσουμε σε κάποιο άλλο, αν υπάρχει ανάλογο ενδιαφέρον.
189682
συμφωνω με τον Πρασινο

από @ 15:32, Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2004
πραγματι κανει λαθος ο Μ&Α περι του αδιαμορφρωτου των παιδικων συνειδησεων.ενας καθηγητης σε ελευθεριακο σχολειο δε κανει τιποτα περισσοτερο απο το να ρωτα το παιδι τι του αρεσει,τι θα ηθελε να κανει αυτη τη στιγμη,τι ενδιαφεροντα εχει και αναλογως να το ενθαρρυνει!Αν καπου «σκαλωνει» το παιδι,ο καθηγητης το βοηθα ενθαρρυνοντας το,του λεει ψαξε σε π.χ. σχολικη βιβλιοθηκη μονος σου,ψαξτο το ολο θεμα γενικως και δες τι θα καταφερεις μοναχος σου!Βασικα βρισκω την ιδεα ιδρυσης ελευθεριακου σχολειου στην Ελλαδα συναρπαστικη.
189686
Σόρρυ δεν τα διάβασα όλα

από Dr_Absentius 15:47, Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2004
μυνήματα μια και ήμουν κάπως απασχολημένος (και στο ιντυμήντια και
αλλού), μια πλάγια ματιά τους έριξα. Υπόσχομαι να τα διαβάσω
προσεχτικά αργότερα.

Προς το παρόν δύο ερωτήσεις:

α) Η ίδρυση ενός (ή και διάφορων) εκπαιδευτήριων είναι για σας μια
μεμονωμένη πράξη ή μέρος ενός μεγαλύτερου εγχειρήματος.
β) Σας απασχολεί η πιθανότητα ότι μια τέτοια φάση μπορεί απλά να
καταντήσει ένα «ιν» σχολείο για πλουσιόπαιδα, και αν ναι, έχετε
σκεφθεί πως θα μπορούσε κάτι τέτοιο να αποφευχθεί;

189787
Dr Absentius & Νίκος Γ.

από Πράσινος 20:02, Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2004
Οι ερωτήσεις που θέτεις δεν πρέπει να μας απασχολούν σε πρώτη φάση, εφόσον υπάρχει διάθεση για ένα τέτοιο ξεκίνημα διότι:

1.Το δίλημμα μεμονωμένο/ευρύτερο εγχείρημα έχει και τα υπέρ και τα κατά σε κάθε σκέλος, εφικτότερο είναι το πρώτο σκέλος, αλλά με σημαντική κινηματική υποστήριξη για να την μας την «πέσουν» οι γνωστοί-άγνωστοι «αγανακτισμένοι γονείς-πολίτες» |ο|

2.Το αν θα καταντήσει ή όχι «ιν» σχολείο για πλουσιόπαιδα το βλέπω λίγο σνομπίστικο εξ’ αριστερών: Διευκρίνησέ το περισσότερο γιατί πολλά μου τριγυρίζουν στο μυαλό όταν το διαβάζω:
Γιατί μόνο πλουσιόπαιδα;
α.Θα έχουμε δυσβάστακτα δίδακτρα;
β.Μόνο «ψαγμένοι γονείς θα στέλνουν τα παιδιά τους σε τέτοιο σχολείο; Ε, ναι, στην αρχή έτσι θάναι. Δυστυχώς, αυτού του είδους την εκπαίδευση λίγοι την γνωρίζουν και αυτοί ανήκουν κυρίως στα μεσαία/ανώτερα κοινωνικά στρώματα.
β.Μήπως οι αριστοκράτες γονείς θα μας «επιβάλλουν» και την εκπαιδευτική διαδικασία όπως την φαντάζονται; (θρησκευτικά, πατριωτισμός, κοινωνική ιεραρχία); Ε, αν υποκύψουμε σε αυτό, τότε απλώς, αυτοκαταργούμαστε!

Το πείραμα του 1977 που προαναφέρθηκε σκόνταψε σε εμπόδια που σήμερα είναι ή αδύναμα ή και ανύπαρκτα, άλλωστε μπορεί κάποιος να διδαχθεί από τα λάθη του παρελθόντος.

Επίσης, καλό είναι να συμμετάσχει πιο πολύς κόσμος στη συζήτηση για να έχουμε ευρύτερη και πολύπλευρη κατανόηση του θέματος. Για την «κατεδάφιση του Παρθενώνα» συζητούσαμε αδιάκοπα δυο βδομάδες και εδώ με το ζόρι κινούμε ένα τόσο ενδιαφέρον και καίριο θέμα. Υπάρχουν πολλά θέματα που πρέπει να αναδυθούν και να συζητηθούν δημόσια προτού παρθούν κάποιες πρωτοβουλίες.

Επίσης, ο φίλος Νίκος Γ. που απαξιεί το Indy λόγω… Μ&Α (!) καλύτερα να ρίξει τους τόνους και να πει κάτι δημόσια συνεισφέροντας στην κουβέντα, χωρίς να υποτιμά συζητητές που απλώς δεν του αρέσουν οι απόψεις τους.

189797
Δες τα προηγούμενα ποστ μου

από Dr_Absentius 20:50, Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2004
ρε συ Πράσινε. Εκεί λέω κάποια πράγματα που νομίζω συμπληρώνουν
τις ερωτήσεις μου. Και το Σώμερχίλ τί είναι δηλαδή, πιοι νομίζεις
πως φοιτούν εκεί εργατάκια;

Έχω πολλά πράγματα που ασχολούμε–και μέσα στο ίντυ–και γι αυτό δεν
έχω συμμετάσχει και τόσο πολύ στην συγκεκριμένη συζήτηση. Ένα πράγμα
που έκανα για παράδειγμα ήταν να στήσω μια σελίδα στο wikisource
όπου κόσμος μπορεί να αρχίσει να καταθέτει κείμενα και και έτσι να
φτιαχθεί σιγά σιγά μια ελεύθερη ελληνική βιβλιοθήκη αν θές ρίξε μια
ματιά

http://sources.wikipedia.org/wiki/Main_Page:Greek

οποιοσδήποτε μπορεί να κάνει διορθώσεις στην σελίδα. Δεν πρέπει να’
χουνε τα παιδιά σ’ ένα ελεύθερο σχολείο μια ελεύθερη βιβλιοθήκη;

Προσωπικά δεν με ενδιαφέρει να ξεκινήσω ένα σχολείο στο οποίο τα
παιδάκια των μπουρζουάδων θα λαμβάνουν μια ελευθεριακή παιδεία για να
μπορούν να γίνουν καλύτεροι μάνατζερς ή και γώ δεν ξέρω τι όταν
μεγαλώσουν. Αν το θεωρείς σνομπισμό αυτό με γειά σου με χαρά σου.

Θα με ενδιέφερε πολύ πάντως να συμμετάσχω σε ένα πρότζεκτ που
ξεκινάει να χτίσει κάτι ευρύτρο και στερεότερο που θα έχει
περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας και που ίσως μπορεί να συμβάλει
στην δημιουργία ενός δικτύου αυτόνομων και αυτοδιαχειριζόμενων
εγχειρημάτων–εκπαιδευτικά ιδρύματα, επιχηρήσεις, αγροτικές
κομμούνες κτλ. Δεν λέω βέβαια ότι αυτές τα παράλληλα προτζεκτς
πρέπει να υπάρχουν ήδη, αλλά θα πρέπει να υπάρχει τουλάχιστον η
προοπτική για κάτι τέτοιο.

Περισσότερα όταν ευκαιρήσω και βάλω και κάποιες σκέψεις μου σε μια
σειρά. Διότι αντίθετα με τους περισσότερους χρήστες δεν μου αρέσει
να μιλώ για πράγματα που δεν γνωρίζω ή επί των οποίων δεν έχω
σκεφτεί. Δεν κατακρίνω ούτε σνομπάρω κανένα, απλά δεν είναι το στύλ
μου.

Τα λέμε.

189810
Dr_Absentius – μια απορία για το wiki

από m 21:14, Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2004
Καταπληκτική ιδέα το wikipedia.

Τι γίνεται με το wiki και τα copyrights;

Πχ μπορώ να ανεβάσω τα βιβλία του Χολτ;

189833
Δυστυχώς μόνο βιβλία χωρίς κόπυράιτ

από Dr_Absentius 22:07, Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2004
ή που ο συγραφέας τους τα έχει κάνει κόπυλεφτ μπορούν να μπουν
εκεί. Είναι μια καθ’ όλα νόμιμη φάση κι αν βάλεις κάτι που είναι
κοπυράιτ θα το σβήσουνε αμέσως.

Αυτό αποτελεί το νόμιμο σκέλος του εγχειρήματος «ελευθερώστε την
πληροφορία — τομέας βιβλίο». Θεωρώ ότι είναι απαραίτητο να υπάρξει
και ένα (ομολογουμένως πιο ενδιαφέρον ;)) παράνομο σκέλος που θα
βγάζουμε στον αέρα βιβλία που έχουν κοπυράιτ. Δυστυχώς αυτό το
σκέλος δεν έχει ξεκινήσει ακόμα και είναι και λίγο δυσκολότερο, έχω
κάπιες αμυδρές ιδέες για το τι θα μπορούσε να γίνει αλλά τίποτα
συγκεκριμένο. Ιδέες επ’ αυτού καλοδεχούμενες.

189840
Παραπάνω κειμενάκια ή συνδέσμους;

από σημε(τ)οφόρος 22:29, Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2004
Χωρίς να έχω κάποια ιδιαίτερη γνώση γύρω από το θέμα, και χωρίς να είμαι εκπαιδευτικός, θυμάμαι την εποχή που ήμουν στην Αγγλία ως φοιτητής και πήγαν να το κλείσουν. Ήταν και η πρώτη φορά που έμαθα πως μία τέτοια προσπάθεια υπήρχε και λειτουργούσε μάλιστα με επιτυχία. Όποιος μπορεί και έχει υλικό ή παραπάνω συνδέσμους, ας τους βάλει εδώ μέσα για να ψαχτούμε κι εμείς που δεν γνωρίζουμε αρκετά. Κάποιες παραπάνω πληροφορίες επίσης για κάποια προσπάθεια (στην Ευρυτανία κάποιος/α είπε) που έγινε στην Ελλάδα θα βοηθούσαν πολύ. Θα συνεχίσω να παρακολουθώ την συζήτηση με ενδιαφέρον.
189946
Dr-Absentius (ψιλοάσχετες απορίες)

από Πράσινος 10:11, Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2004
Λες ότι μπορούμε να διορθώσουμε κείμενα στο wikipedia.

Αυτό όμως δεν σημαίνει πως μπορεί ο καθένας να τα αλλοιώνει κατά βούληση; Ποιό το νόημα να έχουμε πχ κείμενο του Μπακούνιν αλλοιωμένο;

Εκτός και αν το αλλοιωμένο σώζεται ως διαφορετικό κείμενο.

Επίσης, ποια η διαφορά από σάιτ όπως το «εικονικό σχολείο» που προανέφερα; Και αυτό είναι ανοιχτό στον δημόσιο διάλογο και στην ελευθεριακή σκέψη.

Τέλος πάντων, πιθανόν να λέω και μαλακίες, δεν γνωρίζω και πολλά από τέτοια σάιτ. Αν ευκαιρείς λύσε μου τις απορίες.

189981
Charter School Movement ??

από m 12:42, Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2004
Ξέρει κανείς τι είναι το Charter School Movement;

Απ’ότι ξέρω, από τα charter schools ξεκίνησαν και τα κινήματα του homeschooling & unschooling.

Nearly 3,000 new schools have been launched since state legislatures began passing charter legislation in the 1990s. Chartering is a radical educational innovation that is moving states beyond reforming existing schools to creating something entirely new. Chartering is at the center of a growing movement to challenge traditional notions of what public education means.

Chartering allows schools to run independently of the traditional public school system and to tailor their programs to community needs. While not every new school is extraordinarily innovative and some school operations may mirror that of traditional public schools, policymakers, parents, and educators are looking at chartering as a way to increase educational choice and innovation within the public school system.

190033
Σαν τι υπονοείς «πράσινε»;…

από Νίκος Γ. 15:09, Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2004
…δεν έχω πρόβλημα με τον Μαύρο και Άναρχο προσωπικά.Πρόβλημα έχω με το «απότομο» και αδιάλλακτο ύφος(ειδικά μερικών φανατισμένων στο Ίντυ).Αν κάποιο θρέντ έχει βρισίδι ως εκεί που δε πάει άλλο,απλώς…δεν πατάω εκεί!Είναι ή δεν είναι σαφές αυτό που λέω;

Δεν απαξιώ να ασχοληθώ με θέματα περί ελευθεριακών σχολείων.Ίσα-ίσα,ως εκπαιδευτικός (2 χρόνια τώρα)που είμαι,με ενδιαφέρει και με το παραπάνω!Ενδιαφέρομαι -έστω και εθελοντικά μόνο- να εργαστώ σε ένα τέτοιο σχολείο.Το βασικό ερώτημα είναι:Πόσοι ενδιαφέρονται γι’αυτό,πραγματικά;Δεν αρκεί να είμαστε μόνο 2-3 άτομα όλοι κι όλοι (μεγαλύτερες τότε οι πιθανότητες αποτυχίας,νομίζω…)αλλά περισσότεροι.Και για πολλούς λόγους,όχι μόνο οικονομικοί(που είναι βασικό αυτό,δυστυχώς).

Πάμε σε βασικά και πρώτα(κατ’εμε)ερωτήματα:

1)Ποιες είναι οι ιδανικές συνθήκες δημιουργίας ενός τέτοιου σχολείου(τοπογραφικά-διότι δεν νομίζω ότι ο Νηλ επέλεξε τυχαία τοποθεσία για να στήσει το σχολείο του)και που προτείνετε να πρωτοξεκινήσει;
2)Τι υποδομή απαιτείται,ανάλογα με τα προγράμματα;
3)Ποιά τα πιθανά κύρια προγραμματά του (που φυσικά δε θα παγιώνονται,αλλά διαρκώς θα ανανεώνονται και ανάλογα με τι διάρκεια φοίτησης προτείνουμε)στο ξεκινημά του;
4)Να ανοιχτεί πρώτα,ένα ανοικτό Φόρουμ για την ελευθεριακή εκπαίδευση (για κατάθεση πιο συγκεκριμένων προτάσεων);
Ξεκινάμε με αυτά και μετά βλέπουμε.

190040
ΕΧΩ ΒΡΙΣΕΙ, ΝΑΙ

από ΜΑΥΡΟΣ ΚΙ ΑΝΑΡΧΟΣ 15:24, Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2004
Εχω βρίσει.
Κάποτε αναφέρθηκα στο θάνατο του Εμιλ Ζοτέ για να καταδείξω τη ματαιότητα των κομματικών διεκδικήσεων όταν αγνοούν την ανθρώπινη ζωή ενός συναδέλφου.
Ενας τύπος τότε έγραψε ότι χρησιμοποίησα το γεγονός σαν πρόφαση για να κατηγορήσω αυτόν και το κόμμα του.
Ηταν η μόνη φορά που έβρισα κάποιον στο indy και δεν το μετανοιώνω.
Οσον αφορά το «φανατισμό» μου, όσοι κάνουν κριτική ας μου φέρουν παραδείγματα.

Υ.Γ. Οτι έχω γράψει στο indy μπορεί να το βρεί κανείς βάζοντας το nick μου στο ψαχτήρι.
Αν ανακαλύψει κάποιο post μου που να δικαιολογεί χαρακτηρισμούς «φανατισμού» θα το αποδεχτώ.

Sorry που επεμβαίνω και πάλι «εκτός θέματος» αλλά ακόμα και τα στρατοδικεία του κράτους αναγνωρίζουν το δικαίωμα της απολογίας όταν κάποιος κατηγορείται.

190051
Το εγχείρημα στο wikisource

από Dr_Absentius 15:50, Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2004
έχει σκοπό να προωθήσει την γρήγορη συλλογή των πηγών. Κάποιος
σκανάρει το βιβλίο, και το ανεβάζει και οι υπόλοιποι το ελέγχουν και
διορθώνουν ότι λάθη δουν. Ελεύθερη, αυτοδιαχειριζόμενη συνεργασία.
Γιατί να χαλάσει κάποιος το βιβλίο του Μπακούνιν; Βέβαια όλο και
κάνας μαλάκας θα βρεθεί αλλά γενικά ο κόσμος σε τέτοια εγχειρήματα
συμπεριφέρεται πολιτισμένα και υπεύθυνα και με ένα ελευθεριακό ήθος
και μια διάθεση αλληλοβοήθειας και συνεργασίας που κατά τη γνώμη
αξίζει περισσότερο από χίλιες δηλώσεις αναρχικής ιδεολογίας. Η ουσία
βρίσκεται βέβαια στο ότι ο κόσμος που συμμετάσχει σε τέτοια
πρότζεκτς το κάνει επειδή γουστάρει και όχι επειδή του το’ χει
επιβάλει κανείς, μόλις/αν βαρεθεί φεύγει και άλλοι πέρνουν την θέση
του. Σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή υπάρχουν αρκετά άτομα που βοηθούν
εθελοντικά και με όρεξη — αναρχία στην πράξη babe, yah! Βέβαια
πολλοί από τους συμμετέχοντες μπορεί να αγανακτήσουν με ένα τέτοιο
χαρακτηρισμό αλλά όπως είπα για μένα σημασία δεν έχουν τα λόγια αλλά
οι πράξεις.

Και φυσικά υπάρχουν ασφαλιστικές δικλείδες. Όλες οι αλλαγές
καταγράφονται και είναι αντιστρέψιμες. Αν πας στο recent changes
βλέπεις ποιες αλλαγές έγιναν και από ποιούς και πότε. Οι βανδαλισμοί
συνήθως διορθώνονται πολύ γρήγορα. Αυτό βέβαια προυποθέτει μια
σχετικά πολυπληθή κοινότητα που *ενδιαφέρεται* για το πρότζεκτ και
το περιφρουρεί. Έ τι άλλο χρειάζεσαι, μπάτσους;

Επίσης χρόνιοι βάνδαλοι, εκδιώκονται από την κοινότητα, ώστε αν
κάποιος/α θέλει να συνεχίσει να καταστρέφει τα έργα πρέπει να
αλλάζει συνεχώς νικ-νέιμς και διευθύνσεις, πράγμα που δεν νομίζω ότι
πολύς κόσμος είναι διαθετιμένος να κάνει μόνο και μόνο για να
μπαχαλέψει την φάση. Το wikisource είναι καινούριο αλλά η wikipedia
δουλεύει δύο-τρία χρόνια τώρα μ’ αυτό το μοντέλο και όχι μόνο
προχωρεί ομαλά έχει παράγει μέχρι στιγμής και σημαντικό έργο.

Νομίζω ότι ένα άτομο με ελευθεριακές ιδέες δεν θα δυσκολευτεί να
πιστέψει ότι ένα τέτοιο εγχείρημα δουλεύει. Κάνω λάθος;

Θα το κοιτάξω το εικονικό σχολείο και θα σου πώ την γνώμη μου.

190070
Με ρώτησες τι διαφέρει το

από Dr_Absentius 16:14, Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2004
wikisource από το εικονικό σχολείο. Γιατί δεν μου λες εσύ τι κοινό
έχουν εκτός ότι βρίσκονται και τα δύο στο διαδίκτυο;

Υπάρχει τρόπος να καταθέσεις κάποιο βιβλίο, εκεί; έχουν ξεκινήσει κάνα
πρότζεκτ να δημιουργήσουν κάποια ηλεκτονική βιβλιοθήκη;

Απ’ ότι είδα πρόκειται για ένα περιοδικό για εκπαιδευτικά θέματα.
Κάνω λάθος; Μου διέφυγε τίποτα;

Και απ’ ότι είδα ο/η συγγραφέας πρέπει να παραχωρήσει το κόπυράιτ
στους εκδότες προτού δημοσιεύσει. Η αλήθεια είναι ότι η άδεια
αναδημοσίευσης είναι πολύ ελευθεριακή (αλλά επ’ ουδενί «ελεύθερη»)
αλλά πάλι το κοπυράιτ είναι με τους εκδότες και θα μπορούσαν
–θεωρητικά– να αλλάξουν την πολιτική αναδημοσίευσης οποιαδήποτε
στιγμή γουστάρουν. Δεν είναι το ίδιο σαν το κόπυλεφτ.

190279
Νικος Γ. & Δόκτορας

από Πράσινος 9:28, Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2004
>

Αυτό έγραψες, εντάξει, όλοι μπορούμε να γράψουμε κάτι ατυχές, όμως επιμένω σε σένα γιατί από ό,τι φαίνεται είσαι από τους λίγους συμμετέχοντες εκπαιδευτικούς και θα μπορούσες να συνεισφέρεις περισσότερο στην κουβέντα, η οποία ως τώρα είναι σε πολύ καλό επίπεδο. Ε, και αν μπει και κανένας «μπαχαλάκης» απλώς θα τον αγνοήσουμε!

Αυτό που προέχει είναι να γίνει ένα brainstorming από απόψεις και πληροφορίες που γνωρίζει ο καθένας/μιά, για να πιάσουμε το θέμα όσο γίνεται πιο σφαιρικά. Από τα ερωτήματά σου το 4ο είναι το πιο άμεσα εφικτό. Σε αυτήν την συζήτηση καλό είναι να συμμετάσχουν όσο το δυνατόν πιο πολλοί εκπαιδευτικοί.

Αν σε ενδιαφέρει μπορείς να δουλέψεις εποχιακά και στο Σάμμερχιλ, το έχω ξαναγράψει, γνωρίζω άτομα που το κάναν και είναι εύκολο να επικοινωνήσω μαζί τους για πληροφορίες.

Ευχαριστώ δόκτορα, μου κίνησες το ενδιαφέρον, θα ασχοληθώ και εγώ με αυτό, αφού πρώτα «παίξω» λίγο με το wiki μέχρι να το κατανοήσω καλά. Σωστά, το «εικονικό σχολείο» είναι κάτι πιο συμβατικό, όμως υποστηρίζει σχετικές θέσεις, είναι ανοιχτό στο κοινό, άλλωστε έχει γίνει διάλογος και σχολιασμός σε πολλά του κείμενα από αναγνώστες, να και ένα link από το 1ο τεύχος του:

http://www.auth.gr/virtualschool/1.1/Praxis/Whatisvirtualschool.html

215300
αυτοδιαχειριζόμενος παιδικός χώρος Θεσ/νικη

από Αθηνά 9:36, Παρασκευή 30 Απριλίου 2004
Ψάχνοντας στο ιντερνετ για ελευθεριακό αυτοδιαχειριζόμενο σχολείο/παιδικό σταθμό βρήκα τη συζήτηση σας και ομολογώ ότι χαίρομαι και ταυτόχρονα εκπλήσσομαι ότι υπάρχουν άτομα που ενδιαφέρονται για έναν εναλλακτικό παιδικό χώρο. Ηταν το μόνο που βρήκα εδώ στην Ελλάδα σχετικά με το θέμα. Στη Θεσσαλονίκη δημιουργήσαμε πρόσφατα μια ομάδα ατόμων/γονέων/εκπαιδευτικών η οποία σχεδιάζει να δημιουργήσει ένα χώρο/παιδικό σταθμό (μη κρατηκό, μη κερδοσκοπικό, μη ιδιωτικό)αυτοδιαχειριζόμενο από γονείς και άλλους με οράματα για μια άλλη κοινωνία που προβληματίζονται με το εκπαιδευτικό σύστημα στην Ελλάδα. Στις συζητήσεις μας έχουμε φτάσει μέχρι και στην ίδρυση ενός σχολείο— αλλά ας αρχίσουμε από κάπου.
Θα πιάσει πολύ χώρο αν αρχίσω να σας περιγράψω όλες τις σκεψεις και τα κίνητρα μας. Γι’ αυτούς που ενδιαφέρονται η διεύθυνση μου είναι athinalex@hotmail.com . Χρειαζόμαστε οποιαδήποτε πληροφορία, βοήθεια – θεωρητική και πρακτική- από μακριά και από κοντά.
215788
Έλα συντρόφισσα

από Dr_Absentius 18:50, Σάββατο 1 Μαΐου 2004
Πριν κάμποσο καιρό είχα ξεκινήσει ένα γκρουπ στο γιαχού με το θέμα
της ελεύθερης εκπαίδευσης στην Ελλάδα, αλλά μετά ξέχασα να το
ανακοινώσω! Λοιπόν το γκρουπ είναι εδώ

http://groups.yahoo.com/group/free_education/

Για να εγγραφείται μέσω email στείλτε μήνημα εδώ:

free_education-subscribe@yahoogroups.com

(ή εγγραφείτε μέσω της ιστοσελίδας που δίνω παραπάνω) και μετά που
θα εγγραφείτε μπορείτε να στείλετε μυνήματα εδώ:

free_education-subscribe@yahoogroups.com

και να τα λαβαίνουν όλα τα άτομα που συμμετάχουν στο γκρουπ.

Εγώ προσωπικά ενδιαφέρομαι πάρα πολύ για μια τέτοια φάση. Πόσο πολύ
έχετε προχωρήσει;

216589
ρε δόκτωρα

από Πράσινος 10:52, Τρίτη 4 Μαΐου 2004
έκανα εγγραφή στο yahoo αλλά στο τελικό στάδιο, εκεί που σου στέλνουν mail και κάνεις κλικ στο «σημαντικό» μου βγάζει the page cannot be displayed, και δεν προχωράει.

Ασε που μου έρχονται και συνέχεια mails από yahoo για να ολοκληρώσω την εγγραφή.

Τι φταίει;

216704
Δεν ξέρω πράσινε …

από Dr_Absentius 16:05, Τρίτη 4 Μαΐου 2004
λες να φταίει το σύστημα;

Πάνε στην ιστοσελίδα του γκρουπ και τσέκαρε αν είσαι γρμμένος, είδα
κάποια νέα μέλη δεν ξέρω αν είσαι ένας απ’ αυτούς. Αν εξακολυθείς να
έχεις πρόβλημα στείλε μου μαίηλ στο

αβσεντ@σδφ.λονεσταρ.οργ

(αντικατατέστησε τους ελληνικούς χαρακτήρες με τους αντίστοιχους
λατινικούς) και πες μου ποια διεύθυνση θέλεις να γράψεις στο γκρουπ.

Άντε να γινόμαστε πολ*.

216740
Απσεντη μου…

από 75011 17:05, Τρίτη 4 Μαΐου 2004
εγω ειμαι στη λιστα;
Δεν μου χες απαντησει και μπερδευτηκα ομολογω….
καλημερες
216820
Προσπάθησα να σε

από Dr_Absentius 20:52, Τρίτη 4 Μαΐου 2004
γράψω στο γκουπ με τη διεύθυνση σου που έχω (ξέρεις το nolog
etc). Τώρα που κοίταξα πάντως η διεύθυνσή σου δεν ήταν
εκεί. Μήπως την άλλαξες εσύ;

Που μούστειλες μύνημα; αν ήταν στην διεύθυνση με το hyperspace
κτλ δεν το έλαβα ή μάλλον δεν το διάβασα γιατί έχω χάσει τα
πασσγουόρντς για κείνο το λογαριασμό. Η διεύθυνση που έδωσα στον
πράσινο παραπάνω (αυτή με το lonestar κτλπ) δουλεύει και την τσεκάρω
σχεδόν καθημερινά. Επίσης τσεκάρω την επαγγελματική μου διεύθυνση
που άν δεν κάνω λάθος έχεις (no?). Είχα προωθήσει το μύνημα της
Αθηνάς στο γκρουπ, το έλαβες αυτό το εμαίηλ;

a la sociale

216859
richmond virginia

από lef 23:00, Τρίτη 4 Μαΐου 2004
se usa yparxei nomos pou h ka8e mhtera borei na didaksei to paidi sto spiti ths.sto zine slug&lettuce pou einai aksiologo kai asxoleitai me diafora zhthmata,yparxei monimh sthlh atomwn pou ekanan afto to vhma kai eidan ta paidia tous na ginontai an8rwpoi kai oxi thlekateu8unomena robotakia.kai sthn ellada yparxei h dynatothta na kanoume polla vhmata,eidika twra pou h ekpaideush akrivenei kai xwlainei olo kai pio poly.apaiteitai agwnas kai 8elhsh kai na tsakisume ta kommatoskyla poy ligureuodai paidakia….
232857
Ελ Πάσο

από Αθηνά 12:23, Πέμπτη 17 Ιουνίου 2004
Οι ιδέες μας πήραν κάποια μορφή…. δείτε μόνοι σας

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟΣ ΠΑΙΔΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ (ΕΛ ΠΑΣΟ)

Είμαστε μια ομάδα γονιών που εδώ και λίγους μήνες σκεφτόμαστε και σχεδιάζουμε τη δημιουργία ενός χώρου συνεύρεσης για τα παιδιά μας, όπου θα μπορέσουν θα βιώσουν ένα άλλο επίπεδο σχέσεων, μέσα σε ένα αντιαυταρχικό περιβάλλον.
Ήδη μας παραχωρήθηκε ένας ολόκληρος όροφος από την κατάληψη Μαύρη Γάτα στην Άνω Πόλη και εκεί σκοπεύουμε να διαμορφώσουμε από τέλη Σεπτεμβρίου 2-3 απογεύματα δημιουργικής απασχόλησης για τα παιδιά (2-7 ετών) που θα περιλαμβάνει μουσικό παιχνίδι, θεατρικό παιχνίδι, ζωγραφικό παιχνίδι, παιχνίδι με τις ξένες γλώσσες, με το κερί, με το ξύλο και ό,τι άλλο προσφέρει η δημιουργικότητα των γονέων και των ατόμων που μας στέκονται αλληλέγγυα σε αυτή μας την προσπάθεια. Θέλουμε να ελπίζουμε ότι το εγχείρημα θα μας προσφέρει το ελευθεριακό περιβάλλον που επιθυμούμε για τα παιδιά μας και θα προκαλέσει στα πιτσιρίκια τέτοιο ενθουσιασμό, ώστε από το Γενάρη να προβούμε στη δημιουργία και αυτοοργανωμένου παιδικού σταθμού.
Βασική προϋπόθεση είναι η ενεργή συμμετοχή των γονέων. Όσο και όπως μπορεί ο καθένας/ η καθεμία. Ήδη η διαμόρφωση του ορόφου στο κτήριο που μας παραχωρήθηκε με τρόπο φιλικό για τα παιδιά, που πληροί όμως και τις αναγκαίες προδιαγραφές, σε συνδυασμό με συζήτηση για το περιεχόμενο της αντιαυταρχικής παιδείας, όπως το φανταζόμαστε, θα απορροφήσουν αρκετή από την ενεργητικότητά μας το καλοκαίρι.
Γύρω στους 10 γονείς. Γύρω στα 10 παιδιά. Αρκετοί/ες μέχρι στιγμής για να μπορέσουμε να ξεκινήσουμε μαζί αυτό που φανταστήκαμε, η διεύρυνση του εγχειρήματος όμως θα μας δώσει ακόμα μεγαλύτερο κουράγιο, ενώ όλοι θα βγούμε περισσότερο κερδισμένοι από την ανταλλαγή εμπειριών και προτάσεων.
Συναντιόμαστε κάθε Πέμπτη 21.30 στη Μαύρη Γάτα (Πολιορκητού & Αριστέως 2). Σε κάθε περίπτωση και για ενδεχόμενες μεταβολές στην ώρα και μέρα λόγω καλοκαιριού επικοινωνήστε πριν με το τηλ 2310-229382 ή το e-mail athinalex@hotmail.com.
Τα πρώτα χρόνια των παιδιών μας είναι πολύ σημαντικά για να τα αφήσουμε στην τύχη…

649306
ελευθεριακη εκπαιδευση

από μπα-μπας 5:10, Δευτέρα 5 Φεβρουαρίου 2007
 2 χρονια αργοτερα.
Τι εχει γινει αραγε απο τοτε?
1116205
μετα απο 5 χρονια

από δασκαλα 22:28, Παρασκευή 25 Δεκεμβρίου 2009
τι έχει γίνει και μετά απο άλλα 5 χρόνια?
1116222
τίποτα

από δεν έχει γίνει 0:26, Σάββατο 26 Δεκεμβρίου 2009
και ούτε θα γίνει, ο επαναστατικός/ελευθεριακός χώρος στην Ελλάδα ήταν ανέκαθεν ανίκανος και ανίσχυρος να κάνει σοβαρές κινήσεις όπως είναι και η πρωτοβουλία και η δημιουργία ελευθεριακού σχολείου.
Δεν ξέρω αν ακούγομαι πεσιμιστής, αλλά είναι απλά γεγονός και τα θέματα (γεμάτα δήθεν όρεξη και ιδέες) που ανεβαίνουν μετά από χρόνια απλά αποδεικνύουν ακριβώς αυτό, τίποτα δεν έγινε και ούτε φαίνεται να γίνεται.
1116261
να τι γινεται…

από μπα-μπας 12:06, Σάββατο 26 Δεκεμβρίου 2009
η μικρη θα παει στο «υποχρεωτικο δημοσιο σχολειο» του χρονου της συγκεκριμενης εκ-παιδευσης, χωρις να εχει εναλλακτικες…
1116320
χχμμμ όντως πολύ ενδιαφέρον

από . 17:09, Σάββατο 26 Δεκεμβρίου 2009
βεβαια ειμαι επιφλακτικός γιατί αν γίνει κανα μπερδεμα με τις ομαδες του ελευθεριακού χώρου οπου κόβουν και ράβουν το ελευθερικό σύμφωνα με τα μέτρα τους μαλλον καλυτερα η υποχρεωτική εκπαίδευση
1116335
τελικα?

από Σπυρος 18:21, Σάββατο 26 Δεκεμβρίου 2009
Τελικα περα απο το El Paso στην Θεσσαλονικη εδω στην Αθηνα γινεται τιποτα? Υπαρχει κοσμος και διαθεση για κατι αναλογο?
1116401
ΕΛ ΠΑΣΟ

από nikos 0:49, Κυριακή 27 Δεκεμβρίου 2009
Πάντως το ΕΛ ΠΑΣΟ λειτουργεί ακόμη. Αυτό είναι ενθαρρυντικό. Οι άνθρωποι έκανα ένα εγχείρημα και το συνεχίζουν.  http://el-paso-thessaloniki.blogspot.com/
1116438
σιγουρα κατι γινεται στο el paso…

από B-B 4:31, Κυριακή 27 Δεκεμβρίου 2009
…και ειναι θετικο, αλλα μιλαμε για δυο μερες απο δυο ωρες!!
Και η «υποχρεωτικη  παρα-μορφωση» καλα κρατει…
1152041
Δεν μπορεί να γίνει αυτό.

από Γιάννης 1:37, Παρασκευή 9 Απριλίου 2010
αυτό το θέμα περί «ελευθεριακών και αντιεξουσιαστικών σχολείων» ενώ το βρίσκω πολύ σωστό (και ας μην είμαι αναρχικός) δεν νομίζω ότι μπορεί να εφαρμοστεί ποτέ στην πράξη.είναι ουτοπικό.και αν εφαρμοστεί ,δεν θα εφαρμοστεί σωστά και δεν θα αποφέρει τα αναμενόμενα αποτελέσματα.Έτσι η κοινωνία θα οπισθοδρομήσει αντί να προοδεύσει και έτσι θα χαθούν οι επιστήμες…όταν το παιδί είναι μικρό δεν έχει την ωριμότητα να αποφασίσει για το μέλλον του και πρέπει εμείς να το «σπρώξουμε».έστω και με έναν πειραρχημένο φασιστικό τρόπο..
1152051
μιας που ανέβηκε ξανά

από σ@λονικα 2:07, Παρασκευή 9 Απριλίου 2010
να πούμε ότι υπάρχει εδώ και ένα χρόνο στη Θεσσαλονίκη και ο μικρό-τοπος, ο πρώτος παιδικός σταθμός αν δεν κάνω λάθος στο χώρο, που λειτουργεί στο κοινωνικό κέντρο Μικρόπολις.

Μικρότοπος
Ανοικτός καθημερινά μετά τις 12μμ
Δραστηριότητες για παιδιά κάθε Κυριακή 1μμ-5μμ
Ανοικτή διαχειριστική συνέλευση κάθε Δευτέρα στις 7μμ
Επικοινωνία: mikrotopos@mikropolis.gr

http://micropolis-socialspace.blogspot.com/2009/10/blog-post_01.html

1453718
Συζήτηση για την δημιουργία Ελευθεριακών Σχολείων

από Αυτοοργάνωση στην Εκπαίδευση 12:28, Πέμπτη 31 Ιανουαρίου 2013
http://ekpaideysi.espivblogs.net/files/2013/01/222013.jpg

Ελευθεριακά Σχολεία

http://ekpaideysi.espivblogs.net

1496837
Γαλλία: Το αυτοδιαχειριζόμενο λύκειο στο Παρίσι (LAP)

από lap 17:43, Τετάρτη 9 Οκτωβρίου 2013

Γαλλία: Το αυτοδιαχειριζόμενο λύκειο στο Παρίσι (LAP)

Το αυτοδιαχειριζόμενο λύκειο στο Παρίσι, εδώ και τριάντα χρόνια πειραματίζεται με εναλλακτικές παιδαγωγικές μεθόδους. Καθηγητές και μαθητές αποφασίζουν μαζί για το σχολείο, τα οικονομικά και την οργάνωση της καθημερινότητας.

Σε αυτό το διαφορετικό σχολείο, μόνο το 30% των μαθητών πετυχαίνει στις απολυτήριες εξετάσεις του λυκείου. Οι τοίχοι καλύπτονται από γκράφιτι, οι μαθητές κάνουν συχνές απουσίες και τα ΜΜΕ σπάνια επισκέπτονται τον χώρο.

Παρότι οι εγκαταστάσεις δεν είναι στην καλύτερη κατάσταση, αυτό το σχολείο παραμένει ιδιαιτέρως δημοφιλές. Περισσότεροι από εβδομήντα μαθητές φρόντισαν να παρευρεθούν στις σχετικές διαλέξεις- που πραγματοποιήθηκαν μέσα στις διακοπές, για όσους ενδιαφέρονται να φοιτήσουν εκεί το επόμενο σχολικό έτος.
Σχεδόν όλοι αυτοί υποψήφιοι είχαν προβλήματα στο κλασικό εκπαιδευτικό σύστημα. Πολλές απουσίες και συγκρούσεις με τους καθηγητές, τους έκαναν να ανήκουν στους 140.000 μαθητές που ετησίως αποτυγχάνουν στο σχολείο. Σύμφωνα με τον υπουργό πρόκειται για «νέους που εγκαταλείπουν την εκπαίδευση χωρίς κανένα πτυχίο οπότε με αβέβαιο επαγγελματικό μέλλον».
Ο Maxime που αποφοίτησε εδώ και τρία χρόνια λέει: «ήρθα εδώ για μια δεύτερη ευκαιρία, να μάθω ξανά πως μαθαίνουν, να καθίσω στο θρανίο και να μείνω εκεί συγκεντρωμένος για όσο διαρκεί το μάθημα».
Οι μέθοδοι διδασκαλίας και η οργάνωση της σχολικής ζωής βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με το παρελθόν. Η πρώτη καινοτομία είναι ότι οι παλιοί μαθητές εξηγούν στους νέους τον τρόπο λειτουργίας του σχολείου.
Στο LAP οι 250 μαθητές και οι 25 καθηγητές αποφασίζουν από κοινού για όλα όσα αφορούν το σχολείο. Χωρίζονται σε οχτώ διαφορετικές ομάδες που εκλέγουν κάποια άτομα και τα οποία ορίζονται κάθε βδομάδα για να ψηφίσουν θέματα που αφορούν τα οικονομικά και τα πρακτικά ζητήματα.
Οι μαθητές μπορούν να συμμετέχουν και σε ειδικές θεματικές, όπως τα οικονομικά, η δικαιοσύνη και η πληροφορική. Ένα σύνολο από καθηγητές και μαθητές ψηφίζουν για όλα τα ζητήματα. Ισχύει η μία ψήφος ανά άτομο, ώστε να μειωθεί το φαινόμενο των απουσιών στις συνελεύσεις.
Κάθε μία από τις οχτώ ομάδες είναι υπεύθυνη για την συντήρηση και τον καθαρισμό των σχολικών εγκαταστάσεων. Από το 1982 που πρωτολειτούργησε το σχολείο, κάποιες αρχές δεν έχουν αλλάξει. Καθώς δεν υπάρχουν καθαρίστριες, όλοι κάνουν τα πάντα.
Εδώ οι μαθητές απευθύνονται στον ενικό στους καθηγητές και οι όροι είναι ίδιοι για όλους. Οι καθηγητές δεν έχουν πάντα δίκαιο και κάθε άποψη μπορεί να αμφισβητηθεί με επιχειρήματα. Επιπλέον, οι φοιτητές δεν είναι υποχρεωμένοι να παρακολουθήσουν μαθήματα, σύμφωνα με την αρχή της ελεύθερης συμμετοχής.
Η εξουσία εδώ αμφισβητείται έντονα λέει ο Pascal, επί 17 έτη καθηγητής στο σχολείο. Οι μαθητές δεν είναι υποχρεωμένοι να παρακολουθούν μαθήματα, βάσει της αρχής της ελεύθερης συμμετοχής. Ο καθένας κατανέμει μόνος του τον χρόνο.Αυτό συμβαίνει για έχουν χρόνο να ψάξουν κάτι που τους ταιριάζει περισσότερο. Εντός και εκτός σχολείου, οι μαθητές παροτρύνονται να ασχοληθούν με δραστηριότητες που τους ενδιαφέρουν, κυρίως τις ώρες που είναι αφιερωμένες στην ερευνητική εργασία (projects).
Είναι ελεύθεροι να επιλέξουν τα μαθήματα τους και να παρακολουθήσουν αυτά που θέλουν, ανεξαρτήτως της κατεύθυνσης σπουδών. Δεν υπάρχουν σχολικοί σύμβουλοι (επόπτες) και τιμωρίες. «Εδώ ο καθένας τιμωρείται από μόνος τους, όταν δεν κάνει τίποτα» λέει ο Florian, μαθητής της θεωρητικής κατεύθυνσης.
Εκτός από τις επίσημες εξετάσεις, δεν υπάρχει βαθμολογία. Οι μαθητές αυτοαξιολογούνται σε μια σχολική καρτέλα την οποία ελέγχουν και επικυρώνουν οι καθηγητές. Αυτός είναι ένας τρόπος να επικεντρώνονται στην γνώση και όχι στους βαθμούς.
Πολλοί πηγαίνουν στο LAP, μετά από μία μακροχρόνια πορεία στο παραδοσιακό εκπαιδευτικό παραδοσιακό σύστημα, όμως το αυτοδιαχειριζόμενο λύκειο δεν αποτελεί μόνο μια δεύτερη ευκαιρία στην γνώση, εκτός από το ακαδημαϊκό υπόβαθρο, μαθαίνουν να γίνονται υπεύθυνοι και ανεξάρτητοι πολίτες.
«Εδώ η αυτόδιαχείριση δεν είναι ένα ρητορικό σχήμα. Τα πάντα συζητιούνται συλλογικά. Αυτή η διαδικασία επιτρέπει στο άτομο να εξοικειωθεί με τον χώρο και να γίνει μέρος του συνόλου. Οι συμμετέχοντες μαθαίνουν να αμφισβητούν συλλογικά και ατομικά. Η αυτοδιαχείριση είναι μία από τις πιο πετυχημένες μορφές δημοκρατίας. Τα άτομα που φοιτούν σε αυτό το σχολείο μπορούν να έχουν άποψη για πάρα πολλά ζητήματα. Το παραδοσιακό σχολείο κατασκευάζει πολίτες χωρίς γνώμη που διδάσκονται να γνωρίζουν κωδικούς και να συμμορφώνονται. Αντίθετα, εδώ το μέρος είναι ιδανικό για την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης» λέει ο Pascal, μαθηματικός στο σχολείο για 17 χρόνια.
Αν και δεν έχουν εξοικειωθεί όλοι οι μαθητές με την αναπαράσταση του φυσικού λογάριθμου ή την υποτακτική, το επίπεδο ωριμότητας είναι εντυπωσιακό για την ηλικία τους, καθώς και το περιεχόμενο και η ποιότητα των συζητήσεων που συχνά αναπτύσσουν.
Ο ίδιος καθηγητής αναγνωρίζει ότι η έκρηξη ελευθερίας, πολλές φορές ξαφνιάζει και χρειάζεται ιδιαίτερη μεταχείριση από πλευράς των μαθητών. «Πρέπει να έρχονται στο μάθημα για τους ίδιους, κι όχι για τους καθηγητές ή τους γονείς» λέει η Margot, μαθήτρια της πρώτης τάξης.
Ειδικά τον χειμώνα, πολλοί απουσιάζουν από το μάθημα, αλλά πάντα με κάτι ασχολούνται. Και για όσους αράζουν σε ένα παγκάκι στην αυλή, θα πρέπει να πούμε ότι σε ένα άλλο σχολείο, δεν θα πήγαιναν καθόλου. Με αλλά λόγια, στο LAP, μπορεί να μην πετυχαίνουν όλοι στις απολυτήριες εξετάσεις αλλά τουλάχιστον κρατάν επαφή με την κοινωνία και τους καθηγητές. Κάθε μαθητής έχει έναν υπεύθυνο που τον συμβουλεύει σχετικά με τον προσανατολισμό του.
 Κάποιοι μαθητές συγχέουν μερικές φορές τον ατομικισμό με την κοινή δράση της ομάδας και το «κάνω ο,τι θέλω». Όμως, οφείλουν να καταλάβουν με τον ερχομό τους εδώ, ότι υπάρχουν κάποιες ελευθερίες αλλά και κάποιοι περιορισμοί που δεν υπάρχουν στα υπόλοιπα λύκεια.
Υπάρχει μια νέα επαφή με την έννοια της εξουσίας, αλλά και νέες ευθύνες.«Αν δεν έρχεται κανείς στο σχολείο, αυτό θα κλείσει» λέει ο Clement, απόφοιτος της πρώτης λυκείου.
Κάποιοι μαθητές έχουν συνηθίσει από τα προηγούμενα χρόνια που φοιτούσαν σε παραδοσιακά σχολεία, να είναι παθητικοί θεατές, οπότε προσπαθούν να γίνουν υπεύθυνα μέλη στο αυτοδιαχειριζόμενο λύκειο. Για να γίνει πιο ομαλά αυτή η μετάβαση στην ελευθερία, θα πρέπει η αυτοδιαχείριση να ξεκινά από το γυμνάσιο.
Στο LAP δίνεται η ευκαιρία στους μαθητές να επανασυνδεθούν με τη μάθηση και να χτίσουν ένα νέο μέλλον. Όμως δεν υπάρχει μια μαγική συνταγή για όλα τα προβλήματα. Δεν καταργείται η δυσκολία στο LAP, όσο κι αν οι μαθητές πιστεύουν ότι αυτό συμβαίνει επειδή η εξουσία παύει να υφίσταται.
Με μόλις 30% των μαθητών να επιτυγχάνει στις απολυτήριες εξετάσεις, το αυτοδιαχειριζόμενο λύκειο είναι τελευταίο στη σειρά κατάταξης των σχολείων της πόλης.
Αυτοί οι αριθμοί ενοχλούν τους μαθητές.
Η Anne, μαθήτρια στο σχολείο υποστηρίζει ότι: «αυτοί οι αριθμοί δεν λεν τίποτα. Τα 2/3 των μαθητών εδώ δεν θα είχαν φτάσει ποτέ στην πρώτη λυκείου και από αυτούς δυο τρείς θα έφταναν μέχρι την τρίτη τάξη. Οπότε μπορούμε να θεωρήσουμε ότι το ποσοστό επιτυχίας αγγίζει το 100%».
Η Aurélie που σε λίγες μέρες θα δώσει απολυτήριες εξετάσεις λέει:«Tα υπόλοιπα λύκεια έχουν να διδαχτούν πολλά πράγματα από εδώ. Πριν δεν πήγαινα καθόλου στο μάθημα, δεν ήταν ενδιαφέρον. Εδώ είμαι πιο επιμελής και νιώθω να καταλαβαίνω κάτι. Στο παλιό μου σχολείο, οι καθηγητές δεν απαντούσαν στις ερωτήσεις. Μου έλεγαν να ξαναδιαβάσω το μάθημα. Εδώ διαθέτουν τον χρόνο να σου εξηγήσουν».
Σίγουρα στο LΑP υπάρχουν ατέλειες, κάποιοι μαθητές συνεχίζουν να είναι φυγόπονοι και η έλλειψη εξουσίας μπορεί να τους αποσυντονίσει.
Η Perrine, καθηγήτρια αγγλικών είναι πεπεισμένη ότι χρειάζονται και άλλες τέτοιες πειραματικές προσπάθειες, όπου οι ανθρώπινες σχέσεις διαφοροποιούνται. Συμφωνεί με την ιδέα ότι οι μαθητές του αυτοδιαχειριζόμενου λυκείου θα σημαδευτούν από το πέρασμα τους στην δημοκρατία και την κοινωνική ζωή. Αν και γνωρίζει καλά τους περιορισμούς του συστήματος, θεωρεί ότι δεν είναι αρκετοί για να εμποδίσουν άλλους μαθητές να αδράξουν την ευκαιρία να έχουν τον έλεγχο του πεπρωμένου τους.
Οι καθηγητές του LAP συνεχίζουν να διδάσκουν στους μαθητές τους πολύ περισσότερα από ότι ορίζει το αναλυτικό πρόγραμμα σπουδών του Υπουργείου Παιδείας και θέτουν υψηλούς στόχους.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s