Γράμμα που έγραψε η Κατάληψη Παντείου στους μαθητές, γονείς και δασκάλους της Καλλιθέας.

Μαθητές, γονείς και δάσκαλοι!

 

Αυτό το κείμενο γράφτηκε από φοιτητές και καθηγητές του Παντείου Πανεπιστημίου, που αυτές τις μέρες βρίσκεται, μαζί με πάνω από 300 άλλες σχολές, υπό κατάληψη. Κάνουμε αυτήν την κατάληψη γιατί ο νέος νόμος για την παιδεία, που χτυπάει και το σχολείο σας, διαλύει και τα πανεπιστήμιά μας. Το υπουργείο θέλει να εφαρμόσει άμεσα το νόμο, που απομακρύνει την παιδεία περισσότερο από το δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της, και τη φέρνει πιο κοντά σε κάτι που μοιάζει με μεγάλο φροντιστήριο ή κολέγιο, ρίχνοντας όλο και περισσότερο το οικονομικό βάρος στο φοιτητή και την οικογένειά του. Το να κάνουμε κατάληψη ήταν ο μόνος τρόπος να τους εμποδίσουμε, για να μην ζήσουμε σχολές όπου θα κρυώνουμε τον χειμώνα, όπου δεν θα έχουμε ρεύμα ή ίντερνετ για την έρευνά μας.

Η καινούργια χρονιά ξεκινά και για τους μαθητές γεμάτη δυσκολίες. Είναι πρωτοφανές να ανοίγουν λιγότερα σχολεία, εφοδιασμένα με φωτοτυπίες και όχι με βιβλία, με λιγότερους δασκάλους και έτσι πολύ περισσότερα παιδιά σε κάθε τμήμα. Το ποιος θα πληρώσει για τις ελλείψεις αυτές μπορούμε να φανταστούμε ότι τελικά θα είναι πάλι οι οικογένειές μας. Εκτός από τα φροντιστήρια, που φαίνονται πλέον ακόμα πιο απαραίτητα, στο τέλος θα πληρώνουμε όλο και περισσότερα για την “δωρεάν παιδεία”. 

Όλα αυτά τα ζουν πολύ έντονα οι μαθητές του Λυκείου, που βλέπουν το σχολείο τους να μην είναι τίποτα άλλο από μια κούρσα για το ποιος θα μπει στο πανεπιστήμιο. Τώρα, ήδη από την πρώτη Λυκείου, με μια ερευνητική εργασία (project),  χωρίς σίγουρο σύστημα πανελλαδικών εξετάσεων και με διαδικτυακές σημειώσεις, οι μαθητές αντί να σκέφτονται όλα αυτά που μπορούν στο σχολείο να μάθουν, σκέφτονται μόνο τα μόρια της επιτυχίας. Η ανταμοιβή θα είναι η εισαγωγή γενικά σε μια σχολή, όχι σε κάποιο τμήμα με σαφές επιστημονικό πεδίο. Αποτέλεσμα είναι ένα πτυχίο διαλυμένο, χωρίς επαγγελματικά δικαιώματα, μια απλή συλλογή μαθημάτων και δεξιοτήτων, που αντιστοιχούν σε κάποιες ελάχιστες πιστωτικές μονάδες.

 Η νέα γενιά θα είναι πιο πειθαρχημένη από ποτέ, εκπαιδευόμενη μια ζωή και παράλληλα δουλεύοντας στις πιο δύσκολες συνθήκες. Με δικαιολογία την κρίση κλέβουν τα όνειρά μας και τα δικά σας όνειρα, κλέβουν το μέλλον μας και ο μόνος τρόπος να το υπερασπιστούμε είναι να παλέψουμε γιαυτό. Σε αυτόν τον αγώνα χρειάζονται όλες οι ηλικίες από όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, χρειάζονται οι γονείς και οι δάσκαλοί μας πλάι μας.

Γι΄ αυτό, σας καλούμε να πάρετε και σεις αγωνιστικές πρωτοβουλίες στα σχολεία σας και να δράσετε μαζί μας, να συμμετάσχετε στις πανεκπαιδευτικές κινητοποιήσεις (με πρώτο ραντεβού το πανελλαδικό συλλαλητήριο την Πέμπτη 15.09) και να πάρετε τις ζωές σας στα χέρια σας.

Καλούμε τους γονείς να σταθούν δίπλα μας, να μας υποστηρίξουν και να πιστέψουν τα παιδιά τους, όχι τα δελτία των 8.

Καλούμε τους δασκάλους να δράσουν και να ενωθούν μαζί μας σε ένα πλατύ αγωνιστικό κίνημα.

Σας καλούμε όλους και όλες στο Πάντειο στις 14.09 και ώρα 18.00 σε μια εκδήλωση-ανοιχτή συζήτηση, για να μιλήσετε μαζί μας και να καταλάβετε γιατί ο νέος νόμος συρρικνώνει τις σπουδές και δημιουργεί μια κοινωνία πιο φτωχή και εύκολα χειραγωγήσιμη.

           Καταλήψεις μαζικές σε σχολεία και σχολές

Όποιος βιάζεται σκοντάφτει Η αυτοπεποίθηση την οποία πρόσφερε η πλειοψηφία των 266 βουλευτών έχει κλονιστεί και η κυβέρνηση βιάζεται να ξεμπερδεύει με την αντίσταση της πανεπιστημιακής κοινότητας, επιβάλλοντας την τάξη ενός «καινοτόμου» νόμου με απαρχαιωμένες και επώδυνες μεθόδους Της Ράνιας Αστρινάκη

για την ανώτατη εκπαίδευση, και τα χαμόγελα θριάμβου πάγωσαν, για να δώσουν τη θέση τους στο τρίξιμο των δοντιών. Δικαιολογημένα, βέβαια, αφού η αντίθεση στο νόμο διογκώνεται επικίνδυνα και απροσδόκητα για το κυβερνητικό επιτελείο, με τους μεγάλους έως τώρα απόντες από τη συζήτηση, τους φοιτητές, να παίρνουν μεγαλόφωνα το λόγο. Δικαιολογημένα επίσης, αφού το χάος που έχει σπείρει η πολιτική της κυβέρνησης και στις άλλες βαθμίδες της εκπαίδευσης φαντάζει πλέον απειλητικό.

Την περασμένη Τρίτη, λοιπόν, η Υπουργός έτριξε τα δόντια στους πανεπιστημιακούς που τόλμησαν να αμφισβητήσουν την ακαδημαϊκή επάρκεια της ευρύτατης πλειοψηφίας της Βουλής. Τα έτριξε και στους φοιτητές, που, ως μη κατέχοντες την οικονομία των μέσων πάλης, προσέφυγαν αμέσως στο ανώτατο μέσο πάλης, την κατάληψη, απειλώντας τους με την ύστατη απειλή, την απώλεια του εξαμήνου. Και διακήρυξε σε αποφασιστικούς τόνους ότι ο νόμος θα εφαρμοστεί, υπογραμμίζοντας καθησυχαστικά σ’ ό,τι αφορά την κατάργηση του ασύλου ότι δεν θα μπαινοβγαίνει η αστυνομία στα πανεπιστήμια για να επιλύει διαφορές, αφού τα ιδρύματα έχουν δικούς τους κανονισμούς και μπορούν να επιβάλουν τα ίδια ποινές σε όσα μέλη τους πηγαίνουν κόντρα στις αποφάσεις της πανεπιστημιακής κοινότητας.

Αυτό που δεν ανέφερε, όμως, η Υπουργός είναι ότι η κυβέρνηση, στη σπουδή της να επιβάλει το νόμο, άρχισε να τον εφαρμόζει πριν καν αυτός δημοσιευθεί στην εφημερίδα της κυβέρνησης (ημερομηνία δημοσίευσης Τρίτη 6/9, ν.4009/2011). Η πρώτη πράξη εφαρμογής τελέστηκε στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, όταν, τη Δευτέρα 5/9 στις 7.30, αστυνομικοί από την ασφάλεια του Ρεθύμνου ζήτησαν προκλητικά να μπουν στο χώρο της Πανεπιστημιούπολης του Γάλλου, προκειμένου να ελέγξουν αν γίνονται καταλήψεις από τους φοιτητές, για να ενημερώσουν, όπως υποστήριξαν, το υπουργείο τους.

Η πρόωρη πράξη εφαρμογής του ν.4009/2011, και μάλιστα με την επιτέλεση της κατάργησης του ασύλου κατά τρόπο που αντιφάσκει εμφανώς με τις παραπάνω δηλώσεις της Υπουργού, γεννά σοβαρότατες ανησυχίες. Δεν είναι τόπος εδώ να συζητήσουμε την τεράστια συμβολική σημασία της κατάργησης του ασύλου για τον «αναπροσδιορισμό» επί το στενότερο των ακαδημαϊκών ελευθεριών και της αντίληψης της δημοκρατίας. Ούτε είναι τόπος να ξανα-αμφισβητήσουμε τη δυνατότητα ή τη συνταγματικότητα της κατάργησης μιας παγιωμένης και σεβαστής αρχής – κατάργησης που θεμελιώνεται σε μια νομοθετική βία που ανακαλεί κατάσταση εξαίρεσης. Οφείλουμε, όμως, να επισημάνουμε τη συμβολική επίδειξη ωμής ισχύος που προειδοποιητικά σηματοδοτεί η συγκεκριμένη πράξη της κυβέρνησης και να διερωτηθούμε για τη σημασία των κινήσεων που την συνιστούν.

Με την πρόωρη εφαρμογή του νέου νόμου, και με πρώτη επιλογή την εφαρμογή της κατάργησης του πανεπιστημιακού ασύλου, η εκτελεστική εξουσία παραβίασε, δια μέσου των αστυνομικών οργάνων της, το δίκαιο που τη δέσμευε: τις διατάξεις για το άσυλο νόμων που βρίσκονταν (ακόμα) σε ισχύ. Φαίνεται, όμως, επίσης να εφάρμοσε καταχρηστικά τον ίδιο το νόμο που ψήφισε, αφού αυτός προβλέπει τη δημιουργία κανονισμών, κανόνων και οργάνων που θα ορίζουν και θα κρίνουν πότε μια κατάληψη είναι «κόντρα στην κοινότητα».

Από κάθε άποψη, λοιπόν, η προσπάθεια εισόδου των αστυνομικών στο Πανεπιστήμιο Κρήτης ήταν παράνομη. Και αυτό δεν μπορεί παρά να εμπνέει σοβαρές ανησυχίες. Τόσο για ό,τι δηλώνει όσο και για ό,τι υποδηλώνει. Η κυβέρνηση με αυτή της την πράξη μοιάζει να θέτει τον εαυτό της υπεράνω του νόμου, εφαρμόζοντάς τον κατ’ εξαίρεση. Εμφανίζεται ανυπόμονη να εγκαινιάσει την αστυνόμευση των πανεπιστημιακών χώρων και αφήνει να διαφανούν οι διαθέσεις της για την ρύθμιση και πειθάρχηση του φοιτητικού συνδικαλισμού. Δηλώνει έτοιμη να αντλήσει από ολόκληρο το οπλοστάσιο της εξουσίας, ακόμα και από το πιο σκοτεινό. Γιατί ποιον άλλο στόχο εκτός από την τρομοκρατία υπηρετεί μια επίσκεψη της αστυνομίας που πραγματοποιείται νωρίς το πρωί; Το γεγονός ότι το Πανεπιστήμιο Κρήτης δεν τελούσε υπό κατάληψη, πράγμα που η αστυνομία προφανώς γνώριζε, αποτελεί μια σημαντική λεπτομέρεια μεθόδου. Η τρομοκρατία σε πρώτη φάση επιχειρείται υπαινικτικά, η διασπορά της είδησης θα κάνει το έργο της. Επιχειρείται επίσης διερευνητικά: προκαλώντας τους φοιτητές και ολόκληρη την πανεπιστημιακή κοινότητα, δοκιμάζει ταυτόχρονα τα αντανακλαστικά και τις αντοχές τους.

Είναι φανερό ότι η αυτοπεποίθηση την οποία πρόσφερε η πλειοψηφία των 266 βουλευτών έχει κλονιστεί και η κυβέρνηση βιάζεται να ξεμπερδεύει με την αντίσταση της πανεπιστημιακής κοινότητας, επιβάλλοντας την τάξη ενός «καινοτόμου» νόμου με απαρχαιωμένες και επώδυνες μεθόδοους. Είναι όμως γνωστό ότι όποιος βιάζεται σκοντάφτει.

http://rednotebook.gr/details.php?id=3122

 

Οι δικαστές «καρφώνουν» την Διαμαντοπούλου Εγκαίρως είχε ενημερωθεί η υπουργός Παιδείας για το μπλόκο του Ελεγκτικού Συνεδρίου σχετικά με την προμήθεια χαρτιού. Είχε το χρόνο για να αποφευχθεί το αλαλούμ στα σχολεία. Τι καταγγέλλουν οι δικαστές.

Δημοσιεύτηκε: Σεπτέμβριος 08 2011 23:35 Ενημερώθηκε: Σεπτέμβριος 08 2011 23:48 http://news247.gr/ellada/paideia/oi_dikastes_karfwnoyn_thn_diamantopouloy.1360881.html Ευθύνες στην υπουργό Παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου για τις ελλείψεις βιβλίων στα σχολεία, ενόψει της έναρξης της νέας σχολικής χρονιάς, ρίχνουν οι δικαστές. Σύμφωνα με τον Ν. Αγγελαρά, αντιπρόεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η υπουργός γνώριζε εγκαίρως για την αρνητική απόφαση σχετικά με την προμήθεια του χαρτιού, που οδήγησε σε σκηνές ντροπής, καθώς οι μαθητές προμηθεύονται φωτοτυπίες και τα βιβλία αναμένονται σε δύο μήνες. Η Άννα Διαμαντοπούλου σε πρόσφατη συνέντευξή της, είχε επιρρίψει ευθύνες στο Ελεγκτικό Συνέδριο για τις ελλείψεις που έχουν παρουσιαστεί. Ο κ. Αγγελαράς, ο οποίος είναι και πρόεδρος του Ε’ Τμήματος του Ανωτάτου Δημοσιονομικού Δικαστηρίου, το οποίο και εξέδωσε τη δεύτερη αρνητική απόφαση υποστήριξε ότι η Άννα Διαμαντοπούλου είχε ενημερωθεί γραπτώς και προφορικώς για την απόφαση και μάλιστα έγκαιρα. «Ως δικαστής έχω καθήκον να υπακούω το Σύνταγμα και τους νόμους. Έχω, επίσης, καθήκον να σέβομαι και να διαφυλάττω ως μέλος του Ανωτάτου Δημοσιονομικού Δικαστηρίου και το ιερό δημόσιο χρήμα, ιδίως αυτή την περίοδο που η χώρα μας βρίσκεται στην πιο κρίσιμη καμπή της σύγχρονης ιστορίας της. Τέλος, έχω καθήκον να διασφαλίζω το δημόσιο συμφέρον, το οποίο προεχόντως εξυπηρετείται με την τήρηση της αρχής της νομιμότητας. Αυτά εφαρμόσαμε οκτώ ανώτατοι και ανώτεροι δικαστικοί λειτουργοί και κρίναμε και αποφασίσαμε επανειλημμένα (Απρίλιος και Ιούνιος 2011) σε παραδεκτό χρόνο ότι ο διαγωνισμός για την προμήθεια «χάρτου λευκού εκτυπώσεων» του Οργανισμού Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων είναι παράνομος» υποστήριξε ο δικαστής, σύμφωνα με την «Ελευθεροτυπία». Και πρόσθεσε ότι «η κρίση μας αυτή ανακοινώθηκε εγκαίρως στην υπουργό Παιδείας, κυρία Άννα Διαμαντοπούλου. Αυτή είναι και η μόνη αδιάψευστη αλήθεια». Το Ανώτατο Δημοσιονομικό Δικαστήριο, εντόπισε παρατυπίες στην αξιολόγηση των προσφορών και ενημέρωσε από την πρώτη στιγμή την υπουργό Παιδείας. Η υπουργός παρά το γεγονός ότι γνώριζε από τον Ιούνιο για τη δεύτερη αρνητική απόφαση, απέστειλε έγγραφο για να επισπευθούν οι διαδικασίες σχετικά με την προμήθεια χαρτιού.